فاطمة 2

** الفصول من17-19 && بدر : اللى سمعته علام : طب جولى بس انت مين وريح جلبى بدر : هريحك ياعلام فكر كده انت عملت ايه زمان سرقت ارض مين ومين مات بسببك وطفش منك ومن بلدك المرة الجاية هتبقى اخر مكالمة وياريت اسمع الرد سلام علام وضع السماعة وقال بحزن : حسبى الله ونعم الوكيل منصور: فى ايه ياحاج علام : طلب منى انى اتنازل على كل حاجة عندى وهو يدلنى على مكانهم منصور باستغراب : اكيد ده واحد من البلد طالما عارف عنك كل حاجة علام : جال انه من البلد وان حد من اهله مات بسببى وسابوا البلد بسببى برضو منصور : طيب افتكر كده ياحاج علام بهم وندم : اللى طردتهم كتيير منصور بتفكير : بس طالما قالك ان فى حد من اهله مات يبقى اكيد انت فاكر حاجة زى كده والا مكنش قالها علام بياس : مش فاكر يامنصور مش فاكر منصور : طيب ايه رأيك اروح القاهرة ويمكن اقدر اجيب صاحب الرقم اللى بيتصل علام بأمل : برافو عليك يا منصور بس هتجدر منصور بطيبة : ان شاء الله يا عمى ربنا علام : وانا رجلى على رجلك منصور : ياعمى انت مش حمل سفر علام برفض : لا يابنى نفسى املى عنيا منهم جبل مام*و*ت يمكن ربنا يسامحنى على اللى عملته فى حسن منصور : اللى تشوفه يا حاج :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ورد: بس فكرة اوضة العبادة دى روعة لا وكمان فيها كتب كتير عمار بصلها بابتسامة : يعنى عجبتك ورد وهى بتلف فيها : اوى اوى انا اصلا من عشاق الكتب بابا كان عنده مكتبة صغيرة وانا اللى كنت بقرأ فيها علشان فرحة مبتحبش الكتب عمار : علشان كده غلبتينى فى الحوار اللى كان بينا ورد نطت عنده : صحيح انت اسلمت ازاى انا حاسة انى بحلم عمار وهو بيضحك: انتى السبب انا عقلى كان مغيب وانتى فتحتى عنيا على حاجات كانت غايبة عنى ورد تحثه على المتابعة : طيب وعملت ايه بعد كده عمار : رحت قرأت عن الاسلام واتلخبطت كتير وكل حاجة اتقلبت فى عقلى حاجات باينة وظاهرة جدا بتدل انه هو الدين الصحيح بس لما النفس وهواها يتمكنوا من الشخص بيسببوا غشاوة على قلبه وعينه وفى الاخر افتكرت ياسر واد ايه كان بيحاول يقنعنى بس انا اللى كنت بنهى النقاش وكان نعم الصاحب وقف جنبى واخدنى لدكتور متخصص فى العقائد وجاوب على كل اسئلتى بالدليل والمنطق والفترة اللى غبت فيها من الجامعة عكفت على دراسة العلم الشرعى وبكرم ربنا حفظت القرآن كاملا بالتجويد ورد : ماشاء الله ربنا يحفظك صحيح مش ياسر ده اللى معانا فى الدفعة عمار بغيرة : وانتى عارفة ياسر منين ياهانم ورد بلا مبالاة : سمعت عنه فى الكلية عمار بغيرة اكبر : هو انتى رايحة تسمعى عن الولاد ولا رايحة تدرسى ورد اتفاجأت ردت عليه والدموع فى عينيها : فى ايه ياعمار والله حبيبة اللى قالتلى عليه وانا ولا عمرى شفته عمار لام نفسه راح ليها وحضنها وقالها بأسف : معلش غصب عنى انا بغير عليكى انتى مش عارفة انتى ايه بالنسبة ليا انتى حلم واتحقق بكرم ربنا وبعدين قالها انتى مش عايزة تعرفى انا سميت نفسى عمار ليه ورد وافتكرت الحلم اللى حلمت بيه قالتله بفضول : ايوة انا اصلا كنت هسالك السؤال ده عمار قالها :اصل فى واحدة بحبها وبم*و*ت فيها هى اللى سمتنى عمار ورد قلبها بدأ يدق لما قال كده قالتله : مين بص فى عينيها وقالها : انــــــــــتى حلمت بيكى حلمت لما اخدتينى للمملكة بتاعتك وطلعتينى من المكان اللى كنت فيه ورد مسكت ايديه وقالت بفرحة : وانا كمان حلمت بيك وجتلك وانت زعلان يعنى احنا الاتنين حلمنا نفس الحلم عمار : ربنا مقدر ان قلبينا يتلاقوا ويعيشوا مع بعض فى الحلال ورد بارتباك : مممـ عممار ممكن اسالك سؤال عمار عرف عايزة تسأل ايه اتنهد وقال : اسألى ورد : هو مفيش حد من عيلتك وافق على جوازنا عمار غمض عينيه وقال بحزن : انا بابا متوفى وامى هى اللى تولت تربيتى وكانت بتشجعنى انى اخدم الدين زى ماكنتى شايفة بس كواحدة فى مكانها لازم تتفاجأ لما تلاقى ابنها اتحول من مدافع لدينها الى مهاجم ومنكر ليه حاولت اقنعها بكل حاجة وشرحتلها مكانة المسيحية بالنسبة للاسلام وقولتلها على الكذب اللى دخل على الانجيل بس مصدقتش وقالت انى مزورهاش ولا اتكلم معاها تانى ورد يعنى هو يتيم زيى مجربش حنان الاب يعنى القدر حكم علينا احنا الاتنين نشرب من نفس الكاس قربت منه بخجل وضمته وقالت بهمس : متزعلش مامتك محتاجة وقت وشوية صبر وكمان احنا لازم ندعيلها وواجبك عليها انك مش تسيبها فى الطريق ده لازم تاخد بايديها وانا كمان هكون جنبك فى اى حاجة عمار ارتاح من كلامها ودفن نفسه فى حضنها اكتر .................................................. .... ميرفت : ها ياحبيبتى جهزتى عايزاكى تبقى زى القمر سارة بدلع : مانا قمر على طول ياماما حبيبة بحب : مبروك ياسارة ربنا يسعدك سارة : الله يبارك فيكى عقبالك ميرفت : ايه يا حبيبة انتى لسه مش لبستى حبيبة ونقاش كل مرة : انا لابسة اهو ياماما ميرفت باستنكار : لابسة انتى كده لابسة هتروحى شبكة اختك بالاسدال ده والناس هتقول ايه انتى مش شايفة اختك مهتمة بنفسها ازاى ومشيت وهى بتقول باين عليكى عايزة تنقطينى وتضيعى فرحتى سارة حست بالحزن على اختها بس ماتكلمتش حبيبة وهى حابسة الدموع فى عينها : معلش ياسارة هروح اجيب حاجة وجيالك جريت على اوضتها وقفلت الباب وزى كل مرة راحت على مخدتها اللى شاهدة على كل معاناتها ودموعها وافتكرت لما قالت لمامتها لما عرفت ان تامر اتقدم لسارة انه مش متحمل المسؤلية ومستهتر ومش هيحافظ عليها ومامتها قالتلها انتى بتقولى كده علشان غيرانة علشان مبصش ليكى على طول بتقول كلام يجرحها ولا كأنها بنتها من لحمها ودمها تامر : ايه القمر ده اخيرا بقيتى خطيبتى سارة بخجل : ميرسى ياتامر تامر وهو يتفرس فيها : بس ياحبيبتى الفستان لو كان ضيق شوية كان هيبقى احسن سارة : ضيق اكتر من كده يبقى انت عايز حبيبة تق*ت*لنى دى مش كانت عايزانى البس كده تامر بانتباه : هى صحيح مش باينة سارة بحذر : هى مين تامر وهو يتدارك نفسه : اختك المعقدة دى بس كويس انك مش سمعتى كلامها ............................................... فرحة : الو ورد بشوق : ازيك يافرحة وحشتينى اوى فرحة بحنية كبيرة : ورد وحشتييييينى اوووى ورد : انتى اكتر اخبارك ايه فرحة بحزن : الحمد لله يا حبيبتى ورد بخوف : امال صوتك ماله هو بدر زعلك فى حاجة فرحة بسرعة : لا ياحبيبتى انا زعلانة بس لانه اول مرة انام بعيد عنك وتبقى فى مكان تانى غير اللى انا فيه ورد ببكاء : ربنا يخليكى ليا وميحرمنيش منك فرحة : هو انا بقول كده علشان تعيطى قوليلى مبسوطة عمار عامل ايه معاكى ورد بخجل : اوى اوى يافرحة و كمان هو حنين عليا ومش بيزعلنى خالص فرحة براحة : الحمد لله ربنا يسعدكم ورد : آمين يارب فرحة : يلا ياحبيبتى لو احتجتى حاجة قوليلى هقفل علشان بدر صحى ورد :مع السلامة حبيبتى فى امان الله فرحة بابتسامة كمحاولة لبداية جديدة لهم : بدر الاكل جاهز بدر : كنتى بتكلمى ورد فرحة بحزن لبعدها عن اختها هزت راسها بالايجاب بعدين قالت : الاكل جاهز بدر ببرود قعد وقال : استنى لما اخلص الاكل فرحة باحباط :هقعد فى الصالة لما تخلص بدر عايز افطر وهى قدامى لما بشوفها ببقى مبسوط ومطمن مسك ايديها وقال ببرود قاتل : لا اقعدى هنا علشان لو احتاجت حاجة جلست فرحة بغيظ وهى تنفخ ( كل ما جيت أثبت لك " شدة غرامي : ردني عنك برودك بــ آخر دقيقه ) منقول ابتسم وجلس ياكل وهو ينظر اليها من يراه يخيل اليه انه عاشق من الطراز الاول فرحة : انا هنزل الشغل اامتى بدر ببرود : مفيش شغل انتى هتقعدى فى بيتك فرحة : ياسلام انت متجوزنى وانت عارف انى بشتغل وبعدين ده حقى مفيش حاجة تمنع انى اشتغل بدر بمكر : والله لو عايزة تشتغلى براحتك بس انا مش موافق ومش راضى عنك وشوفى بقى ربنا هيزعل منك ازاى بعدين مسح فمه بمنديل و قالها اعمليلى شاى وهاتيه على المكتب فرحة بعد ذهاب بدر دبدبت فى الارض وهى تمتم بارد بارد بارد ثم جاءت الى ذهنها فكرة شيطانية وقالت سأريك ايها البارد بل ايها القطب الجنوبى بعد شوية دخلت فرحة بصنية عليها براد وفنجانين ومشيت ناحيته وقالت وهى كاتمة الضحكة : احط الشاى فين بدر استغرب من شكلها وعرف انها ناوية على حاجة : حطيه هنا قدامى على المكتب فرحة : ماشى ومشيت من جنب المكتب وعملت انها اتكعبلت ورمت الصنية على بدر بدر صرخ ونط بسرعة من على الكرسى وفضل يصرخ : ااااه ااااااااااااه اااااااااه ابه اللى هببتيه ده ااه سخن هاتى حاجة بسرعة اااااااااه بعدين استغرب ان مفيش حاجة لسعته ومحسش بألم بص على هدومه لقاها مية ساقعة بعدين بص لفرحة لقاها نايمة فى الارض من كتر الضحك وعمالة تضحك شاورت عليه وهى بتضحك لدرجة انها دمعت بدر ضحك على شكلها بس بين انه اتنرفز وقال : انا تعملى فيا كده طيب وراح ليها اما هى نزلت جرى على تحت وهو لسه بيجرى وراها ومن كتر ضحكها مبقتش قادرة تجرى مسكها ولفها ناحيته وقال بابتسامة مخبيها : ايه اللى عملتيه ده فرحة بعند : علشان مش راضى تخلينى اشتغل بدر اتنرفز لما جابت سيرة الشغل : وعشان كده تعملى اللى عملتيه من شوية فرحة خافت ويصت وراها لقت عبد الحميد معدى عملت انها بتعيط فرحة : اهى اهى اهى اهى بدر استغرب : فى ايه هو انا لسه جيت جنبك عبد الحميد سمع صوت عياط وراح ناحيتهم فرحة ذودت فى العياط : اهى اهى اهى حرام عليك هو علشان انا يتيمة هتض*ربنى وتعمل فيا كده اهى اهى كل ده وبدر مستغرب ولسه بيرفع ايده علشان يمسكها سمع عبد الحميد بغضب : بــــــــدر بدر فهم وبصلها بغضب وقال : يابنت الل عبد الحميد ناداله تانى : بدر انت مش سمعتنى بنادى عليك انت مزعل فرحة ليه بدر لسه هيتكلم لقى فرحة بتمثيل راحت عند عبد الحميد : اهى اهى علشان وقعت المية عليه غصب عنى لقيته مرة واحدة اتعصب وكان عايز يض*ربنى اهى اهى اهى عبد الحميد بغضب : كده يا بدر انا علمتك تستجوى على مره بدر بغضب : والله ياجدى هى الل عبد الحميد ض*ربه بعصايته : اخرس خالص انت هتعلى صوتك عليا تعالى يابنتى معايا فرحة راحت معاه وهى ماشية بصتله وطلعت لسانه وحركت حواجبها ليه بدر هنا طلعله قرون وطلع على فوق وهو فى قمة الغضب وبيتوعد ليها عبد الحميد بحنية : معلش يابنتى حجك عليا بدر طيب بس لما يتعصب مبيعرفش ابوه ولو عملك حاجة تعاليلى وانا اخد حجك منه اوعى تتكسفى منى انا زى ابوكى فرحة بفرح لانها وجدت عائلة طيبة تقف بجوارها : ربنا يخليك يا عمى وميحرمناش منك اتت صباح وجلس بجوارها : ايه ده وانا بقول المكان نور ليه اتارى مرات الغالى هنا فرحة بخجل : ربنا يخليكى يا طنط صباح بعتب : طنط ايه انا من النهاردة اعتبرينى زى مامتك لو ده مش يزعلك فرحة بدموع لذكرى والدتها : لا ازاى هو انا اطول يبقى عندى ام حنينة زيك احتضنتها صباح : ايه يابنتى هتقلبيها غم ليه والله انتى من اول ماعتبتى بيتنا وانتى من معزة بدر ابنى بالضبط شافت بدر نزل وقعد جنبها وبيقول بسخرية : وانا مليش من الحب جانب يا امى ولا فرحة هى اللى بقت فى القلب صباح تضحك : ايه يا بودى انت هتغير من مراتك ولا ايه فرحة حبت تستفزه قالتله بصوت واطى بما انه قاعد جنبها : واحد زيك بطول وعرض وبيتقاله بودى ياختااااى ياختااااى بدر ماشى انتى اللى بدأتى راح وحضنها قدامهم وقال بصوت عاشق وهو بيقبلها على خدها : هو فى حد يغير من حبيبه ياماما فرحة صوت قلبها عمل فرح جوه من كتر دقاته ارتبكت معرفتش ترد عليه من الخجل وعلشان اهله قاعدين صباح : اخص عليك يابدر كده تكسفها قدامنا قبل مابدر يرد البواب دخل : بدر بيه فى واحد بره بيقول انه عايز الست فرحة فرحة استغربت ياترى مين ده رد بدر وقال : مقلكش على اسمه البواب : اسمه احمد وباين عليه فى الاربعين فرحة قامت بسرعة : اه ده عمو احمد اللى ماسك محلات بابا بدر بغضب مسك ايديها : وانتى اللى هتطلعى ليه وانا ايه شوال بطاطا مثلا فرحة بخوف : انا اسفة بس حاسة ان فى حاجة حصلت خايفة اوى بدر مسك ايديها وبيطمنها : متخافيش انا معاكى فرحة حست بقشعريرة من لمسته هزت راسها بايجاب وبعدين قال وانت يا عم عبده دخله جوا فى المكتب واحنا هنبقى هناك عم عبده : حاضر يابيه حضر احمد : السلام عليكم بدر وفرحة : وعليكم السلام احمد بص لفرحة : ازيك يافرحة اخبارك ايه يابنتى فرحة : الحمد لله ياعمى وبعدين شاورت على بدر وقالت ده بدر جوزى سلم احمد عليه وقال اهلا وسهلا اتشرفنا بدر باحترام : الشرف لينا اتفضل احمد : شكرا احم بصى يابنتى انا مش عارف ابدأ منين بس عايز اسألك سؤال فرحة بقلق : اتفضل يا عمى احمد :انتى بعتى المحلات لواحد اسمه عامر فرحة : لا انا مبعتش حاجة بس لما ماما ماتت لقيته بيقولى انه ابن عم ماما وهى كانت ادتله ورق المحلات يشيلها عنده فى امان احمد بغضب : ازاى ده مش ممكن لان الست فاطمة مكنتش بتطيقه وكمان كان فى مشاكل بينه وبين جدك يبقى اكيد سرقهم بدر بانتياه : مشاكل من نوع ايه احمد : كان عايز يتجوز الست فاطمة بس جدك وهى مش وافقوا لانه مش محترم وبتاع بنات وملوش مستقبل بدر وهو يقلب الموضوع فى دماغه : وعامر ده مش بان الا لما مامتك توفت وكمان وجود الحرامى هو انتو لقيتوا حاجة مكسورة فرحة بدموع : لما رجعنا من المستشفى دخلنا البيت ورحت اوضة المكتب لقيت درج مفتوح بدر : يبقى اكيد هو اللى بعت الحرامى وعلشان كده الورق ده بقى فى ايده والدليل انه مش ورانا وشه بعد موضوع الجواز احمد : والله يابنتى لو مش خير المرحوم مغرقنى مكنتش اهتميت لانى الحمد لله ربنا فتحها عليا وعملت محلين ليا ولاولادى وكنت ببعت مكسب المحلات تبعكم للست فاطمة بس دلوقتى بما ان الاوراق فى ايده مقدرش اعمل حاجة فرحة بحزن : ولا يهمك ياعمى ربنا موجود احمد وقف وقال : استأذن انا يابنتى لو ااحتاجتى حاجة انا موجود وبعدين سلم على بدر ومشى بدر راح ليها لقاها منزلة وشها وباصة فى الارض قالها : فرحة فرحة بصوت مخنوق : همممم بدر نزل على رجله ورفع راسها بايديه لقاها بتعيط ودموعها نازلة مسح دموعها بحنيه وقالها : بتعيطى ليه بس فرحة بصتله ودموعها نازلة : علشان هو باب رزقنا الوحيد بدر بحنان : وانا رحت فين انتى مسؤلة منى انا فرحة عيطت اكتر : قلبى بيقولى انك هتسيبنى بدر بحب كان يخفيه جذبها الى صدره واحتضنها وقال يطمئنها : يبقى غلطان انا عمرى ماهسيبك انا ماصدقت لقيتك فرحة بصتله بشك : امال ليه كنت بتعاملنى كده بدر بأسف : سامحينى والله غصب عنى هبقى اقولك على السبب بس مش دلوقتى بعدين مد ايده ليها و قال بحب وبصدق : مستعدة تبدأى معايا من جديد وتنسى كل اللى فات وانا اسف على كل حاجة حصلت وزعلتك منى فرحة وضعت يديها على يده وقالت بخجلها الذى يعشقه : موافقة بعدين قالت بحزن بس خايفة تجرحنى تانى بدر بصدق مسح بقايا دموعها : صدقينى عمرى ماهعملها وسيبى جرحك ليا وانا هداويه عايزك تسامحينى فرحة حطت ايديها على ايده وقالت بخجل : مسامحاك قلبي لك يا من ملكت كل القلوب ... وعهدي لك أني سأبقى رفيق الدروب .... فكن صبورا فقلبي لا يقوى الحروب .. وكن بي حنونا فحبي لك .. شمس تأبى الغروب . &&البارت الثامن عشر&& صباح يوم جديد استيقظت من النوم مبكرا لتجهز الافطار لمن ملك روحها وفكرها كانت تضع الاطباق وترتبها على الطاولة بسعادة غامرة فحياتها اصبحت جميلة بل لم تكن من قبل على قيد الحياة فالان ادركت حقا معنى السعادة قطع عليها تفكيرها من يحتضنها من الخلف ويقبلها على خدها برقة بالغة بدر بحب : صباح الخير يا فرحتى فرحة احمرت وجنتيها خجلا : صباحك رضا وخير بدر : صاحية بدرى ليه فرحة : كنت بجهز الافطار يلا قبل مايبرد بدر قعد : حاضر باسم الله بعدين بشوية لقى فرحة مشيت بعيد عنه راح ليها ومسكها : انتى رايحة فين فرحة بمكر قالت وهى تمثل الحزن : هروح اقعد هناك لما تخلص أكل بدر :لا تعالى افطرى معايا مين اللى قال كده فرحة بمسكنة : انت اللى قولت كده بدر ينظر اليها نظرة عاشق : ده انا كنت عبيط لما قلتلك الكلام ده بعد كده مش عايزك تقومى من جنبى ابدا عايز اشوفك قدامى على طول فرحة قالت بخجل لتهرب من نظراته : هروح اجهز الشاى واجى على الطول جلس بدر فى مكانه بسعادة الان ادرك انه كان على خطأ لانه حرّم السعادة على نفسه وهى بين يديه الان عرف ان قلبه ليس به ادنى مكان للانتقام استطاعت هى بكل بساطة ان تحكم سيطرتها على قلبه وتجعله اسيرا لها تراجع عن انتقامه وقرر انه لن يكلم علام بعد الان (يا قلب هيّجت أشواقاً أخفيها .. قد حارت من جهله وحار الحب فيها سهما رميت يؤانسني وينذرني .. ويقول قومي له فما كان الحب تيها) فرحة بابتسامة : اتفضل الشاى بدر مسك ايديها وباسها : تسلم ايدك ياحبيبتى فرحة ابتسمت ليه بعدين قالت : بدر هو انت ليه معارض انى اشتغل بدر بجدية : بصى يافرحة انا دايما بحب ان مراتى يكون كل اهتمامها ليا انا ودى مش انانية منى لا لانى عايزها على طول فاكرانى ومهتمية بيا وببيتى واولادى لانها لو اشتغلت الشغل هيشغل تفكيرها واكيد هيكون فى نصيب من التقصير وعدم الاهتمام بالنسبة لينا وده بيكون غصب عنها ومش بتبقى حاسة بالتغيير ده خالص بس انتى لو عايزة تشتغلى انا معنديش مانع مع انى ضد كده بس اهم حاجة عندى تكونى مبسوطة ومرتاحة فرحة فرحت لانه مش اخد الموضوع عند وفهمها وجهة نظره بكل هدوء وكلامة خلاه يعلى فى نظرها اكتر قالت براحة : وانا اهم حاجة عندى رضاك علشان كده كل وقتى هيكون ليك وطالما انت هتبقى متضايق يبقى بلاش بدر بعدم تصديق : متاكدة فرحة بسعادة هزت راسها بايجاب بعدين بدر مسك ايديها وباسها وقال : ربنا مايحرمنيش منك ( مشكلة الشغل بالنسبة للمرأة غالبا ماتكون سببا فى مشاكل مستمرة بين الزوجين وتكون الحياة بين مد وجزر فيصر الرجل على رأيه بعدم اهمية نزولها وانها لا تقدم ولا تأخر ووجودها مثل عدمه فهنا اشعل روح العناد والتحدى لدى الأنثى واصبح كبرياؤها يمنعها من الخضوع لرأيه وان كانت قبل ذلك مقتنعة برأيه ولكنها كانت تريد منه شيئا اخر كانت تريد منه ان يحتويها ويخبرها بانها تستطيع فعل أى شىء ولكنه لايستطيع ان يتخلى عنها وانه يشعر بالغيرة من نظرة الغير لها كانت تريد منه ان يمتدحها حتى وان كان كذبا فهى تريد من شريك حياتها ان يراعى وجودها وان يشعرها بأن لها دورا مثله وان كان دورها أكثر اهمية منه فأرجوك احتويها ولا تبخل عليها بعبارات وكلمات لا تاخذ منك ادنى جهد ولا وقت فحينها صدقنى سترتفع مكانتك لديها وستسعى لارضاءك حتى لو كان ذلك على حساب سعادتها) ~ سمــية بلال ~ ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ورد بحب: ازيك يابيبة اخبارك ايه وحشتينى اوى حبيبة بحب مماثل : وانتى كمان والله وحشتينى اوى ورد : بقولك ايه ماتيجى عندى وتقعدى معايا شوية علشان عمار عازم صاحبه وانا هبقى قاعدة لوحدى حبيبة بتفكير : ماشى موافقة ان شاء الله هاجى لانك وحشانى اوى ورد : خلاص يابيبة مستنياكى هتعوزى حاجة حبيبة : لا يا حبيبتى فى امان الله ورد: فى امان الله قفلت من حبيبة ولقت عمار لابس وجاهز ورد راحت ليه : ايه يا حبيبى هتنزل دلوقتى عمار : اه يادوب علشان اوصل قبل الميعاد ورد وهى تلعب فى يدها : اممم عمار عملت ايه فى موضوع اللى كلمتك عليه عمار باستغراب : أى موضوع ورد : موضوع الشغل انت مش قولتلى هتشوف الموضوع ده عمار وهو يتنهد : لسه مصرة برضو ورد مسكت ايديه : وحياتى عندك ياعمار علشان خاطرى نفسى اشتغل نفسى احقق حلمى عمار باستسلام : بتمسكينى من ايدى اللى بتوجعنى انتى عارفة خاطرك عندى ايه عموما يا حبيبتى انا فعلا قدمت ليكى فى الشركة اللى بشتغل فيها لو الوظيفة مجتش يبقى خلاص لانى هبقى قلقان عليكى لو اشتغلتى فى مكان تانى ورد بتفكير ردت بابتسامة : موافقة ربنا يخليك ليا عمار بشقاوة : حاف كده ورد بخجل قبلته على خده وقالت : ها مبسوط كده عمار بشقاوة اكثر قال وهو يشاور على خده الاخر : وده هيزعل ورد ردت عليه بضحكة : هههههههه لا خليه يفوت بكرة بقى عمار وهو يمثل الحزن : يلا معلش دايما حظك قليل ياواد ياعمار ربنا معاك ورد ماسكة الضحكة على شكله بعدين ضحك ليها وقالها يلا يا حبيبتى هتحتاجى حاجة انا نازل ورد : لا توصل بالسلامة صحيح هو انتم هتاكلوا على الساعة كام علشان الاكل يكون جاهز عمار : ياحبيبتى انا مش عايز اتعبك انا قلتلك نتعشى برا وخلاص ورد : لا ياحبيبى ولا تعب ولا حاجة اه نسيت اقولك حبيبة هتيجى تقعد معايا بدال مااقعد لوحدى عمار قبلها بين عينيها : ماشى يلا بقى خلى بالك من نفسك ولو احتجتى حاجة اتصلى عليا ورد : ان شاء الله قبل ماعمار يطلع ورد ندهت عليه :عمار عمار التفت ليها راحت ليه وحضنته وقالت : استودعك الله الذى لاتضيع ودائعه خلى بالك من نفسك عمار بحب غامر : ربنا يخليكى ليا وبعدين قال بابتسامة انا بقول بلاه الشغل النهاردة ورد : ههههههههههه قالت وهى بتزقه ناحية الباب يلا بقى هتتاخر فى امان الله عمار : ههههههههه فى امان الله :::::::::::::::::::::::::::::::::::: منصور : ايه رايك ياحاج ده المكان اللى هنقعد فيه علام : مش مهم المكان يامنصور المهم جلبى يرتاح واملى عنيا منهم جبل ماربنا ياخد امانته منصور : ربنا يطول فى عمرك ياحاج علام : الاعمار بيد الله يابنى منصور : ونعم بالله علام : جولى يامنصور هما فلحوا فى علامهم منصور : ايوا ياحاج اللى عرفته ان فرحة خلصت جامعتها من زمان وورد لسه مخلصة السنة دى وكلهم واخدين جامعات ترفع الراس علام بعدم تصديق : ورد هى بنتها الاخيرة اسمها ورد منصور : ايوا ياحاج علام بندم : والله امهم دى اصيلة بنت اصلة انا ندمان على ظلمى ليها ولحسن ربنا يسامحنى منصور بحزن عليه حاول التفريج عنه قليلا : ايه رايك ياعمى ترتاح شوية وبالليل ان شاء الله هفسحك حتة فسحة هترجع فيها تلاتين سنة لورا علام : ههههههههه انت لسه بكاش ده انا قلت انت كبرت وعجلت منصور : ايه ياحاج الواحد لازم يفرفش كده عن نفسه علام : طيب يا ابو الفرفشة انا هجوم اريح شوية دخل علام الى الداخل تاركا فى الخارج قلبا عاشقا سارحا فى ذكرياته منصور : انتى يابت انتى مين ومين اللى جابك هنا فرحة : انت مالك وطلعت لسانها ليه ومشيت منصور لحقها : استنى مش هتجولى انتى مين وبعدين ايه الفستان الجصير اللى انتى لابساه ده فرحة وهى مش فاهمة حاجة : ايه يعنى ايه جصير منصور : يعنى صغير فرحة بطفولية قالت وهى بتلف بيه : ده بابا حثن جابوا ليا بث ثابنى ومشى وعيطت منصور : هو انتى بنت الاستاذ حسن فرحة : اه بس هو سعلان منى ومش راضى يرجع منصور عمره 11 سنة راح ليها وقال : مش تزعلى هو راح عند ربنا بعدين قالها ايه رايك العب معاكى فرحة بفرحة اطفال : اه بث انا اللى هكثب منصور وهو بيمسح دموعها : ماشى بس مش تعيطى تانى فرحة : ماشى يلا مث هتعرف تمسكنى وجريت وهو جرى وراها فاطمة جت من بعيد وندهت عليها : فرحة انا مش قلتلك متلعبيش مع ولاد تانى فرحة بعبوس : ياماما ده مش ولد ده ثاحبى فاطمة كتمت ضحكتها : لا يافرحة بابا حسن لو كان هنا كان هيزعل انتى عايزة بابا يزعل فرحة هزت رايها بنفى فاطمة : خلاص تعالى معايا علشان جدو عايز يشوفك وراحت مع فاطمة وهى ماشية دارت وشها وشاورت لمنصور بايديها كانها بتقوله مع السلامة :::::::::::::::::::::::::::::::::::: ورد : ايه ياحبيبة اتاخرتى ليه حبيبة باسف : معلش غصب عنى مش فضيت الا دلوقتى ورد : ولا يهمك ياحبيبتى انتى فين دلوقتى حبيبة انا دخلت الاسانسير اهو يلا بقى علشان مش بيبقى فى شبكة وشخص تانى دخل العمارة : يالهووز اتاخرت دلوقتى مش هسلك من عمورى دخل لقى باب الاسانسير بيتقفل قال هو يوم باين من اوله ده البيت فى الدور الخامس مش فيا نفس اطلع على السلالم جرى عليه لقاه بيقفل حط ايديه بين الباب وقال وهو بيكلم الاسانسير اخص عليك ياسوسو ده انا اول مرة اقابلك المفروض تفتحلى دراعاتك مش تقفل فى وشى وبعدين رفع عنيه لقى واحدة واقفة فى الركن بتبصله بخوف والدموع فى عنيها البارت التاسع عشر ______________ ورد : ايه ياحبيبة اتاخرتى ليه حبيبة باسف : معلش غصب عنى مش فضيت الا دلوقتى ورد : ولا يهمك ياحبيبتى انتى فين دلوقتى حبيبة: انا دخلت الاسانسير اهو يلا بقى علشان مش بيبقى فيه شبكة وشخص تانى دخل العمارة : يالهووز اتاخرت دلوقتى مش هسلك من عمورى دخل لقى باب الاسانسير بيتقفل هو يوم باين من اوله ده البيت فى الدور الخامس مش فيا نفس اطلع على السلالم جرى عليه لقاه بيقفل حط ايديه بين الباب وقال : الحمد لله اخص عليك ياسوسو ده انا اول مرة اقابلك المفروض تفتحلى دراعاتك مش تقفل فى وشى وبعدين رفع عنيه لقى واحدة بتبصله بخوف والدموع فى عنيها ياسر بحرج (ايه الموقف الزبالة اللى انا فيه ده ) : احم مكنتش اعرف ان فى حد هنا وبعدين رجع وقفل الاسانسير عليها علشان تتطمن وراح عند السلم : ماليش ليا غيرك ياغالى اما حبيبة جوه استنت شوية ومسحت دموعها وقالت باستغراب : مش ده ياسر اللى كان معانا فى الجامعة وبعدين ضغطت على زر الدور الخامس ياسر : ايه ياعم هفضل ملطوع ع الباب بره وبعدين ايه ده فى الدور الخامس ده انا نفسى اتقطع وخسيت الشوية اللى الحاجة عمالة تحشيهم فيا شوف خسيت ازاى عمار حط ايده على بقى : ايه يالا مش بتفصل تعالى نخش بدل مانت فاضحنى كده وقبل مايخشوا فتحت حبيبة الاسانسير وراحت للشقة لقتهم واقفين الاتنين غضوا بصرهم وبعدين عمار قال : ازيك يا انسة حبيبة اتفضلى ورد مستنياكى حبيبة بخجل : الحمد لله ودخلوا كلهم ياسر : بص يا معلم انا مش هقبل اقل من بطتتين وصنية معكرونة وجوز حمام عمار وهو بيزقه : امشى يالا اطلع بره كان يوم اسود لما عرفتك ياسر : خلاص ياعم انا هرضى بقليلى وبعدين قال وهو بيعدك لياقة القميص اوعى كده بوزت اللوك بتاعى عمار : هههههههههه تستاهل يلا على جوا وهما لسه حاضنين بعض جوه ورد : وحشتينى اوى يابيبة حبيبة : مش اكتر منى انا مكنتش اعرف انى بحبك كده والله انتى عندى اكتر من اختى ورد : وانا كمان وربنا العالم انى بحبك اد ايه حبيبة : معلش معرفتش اجيلك بدرى حتى كنت ساعدتك ورد : ولا يهمك ياحبيبتى انا متعبتش ولا حاجة اهم حاجة انك جيتى تعالى بس نرص الاكل قبل مايبرد حبيبة : حاضر ياسر بمحبة : ماشاء الله ربنا يزيدك ياعمار ويسعدك ويرزقك بالذرية الصالحة عمار بأمل : يارب يا ياسر بس مش عارف قلبى مقبوض ليه حاسس ان حاجة غلط هتحصل ياسر : ياعم فكك من الشيطان هو اللى بيملى دماغك بالكلام ده قل لن ييصيبنا الا ماكتب الله لنا عمار : ونعم بالله ياسر بمسكنة وهو بيمسك دراع عمار : الا قولى ياعمورى عمار : طالما فيها عمورى يبقى حاجة غلسة زيك ياسر وهو يمط شفتيه كالاطفال : اخص عليك ياعمورى بقى انا غلس عمار : عايز ايه ياعملى الاسود ياسر بجدية : هى مين اللى جت واحنا على الباب دى عمار بخبث : انت قصدك على حبيبة ياسر وهو يض*ربه فى ذراعه : هى من بقيت اهلك علشان تقول اسمها حاف كده عمار وهو يمسكه من لحيته : انت وقعتى يابيضة ههههههههه ياسر : اوعى يالا ابو شكلك نعفشتها انت تعمل اللى انت عايزه الا لحيتى تيجى عندها واستوب دى حبيبة هارتى عمار بضحك : هههههههههههههه طب مش هقولك حاجة ياسر : بجد ياعمار انا حاسس انى شفتها قبل كده بس فين مش فاكر عمار : دى صاحبة ورد فى الجامعة وكانت معانا يوم الفرح بس ماشاء الله مؤدبة وخلوقة جدا ياسر بغيظ : ياض هى من بقيت اهلك علشان تشكر فيها انا بسئلك على اسمها بس عمار بمكر : انا غلطان مع انى كنت هسال ورد عليها واذا كانت مخطوبة ولا لا ياسر بفرحة : بجد ياعمورى عمار : دلوقتى بقيت عمورى انت نويت ولا ايه ياسر بصدق : والله انا كنت ناوى وبما انى الحمد لله اتعينت معيد والحال ميسور الحمد لله نويت اكمل نص دينى بقى بس مكنتش لاقى الواحدة اللى اقدر اأمنها على بيتى وعلى نفسى عمار : واشمعنى حبيبة وانت مش شفتها الا مرة واحدة ياسر : كفاية انها عارفة مدام ورد وباين عليهم صحبة صالحة عمار وهو يربت على كتفه : خلاص ياياسر ان شاء الله هعرفلك كل حاجة بس عد الجمايل ياسر : ياعم انا شارى شوال بحط فيه جمايلك ماتقلقش من الناحية دى ركز انت بس فى موضوعى عمار : هههههههههههههههههه بعد لما حبيبة وعمار مشيوا عمار وهو يقبل يدها : تسلم ايدك ياحبيبتى ورد بحب واضح : يعنى عجبك الاكل عمار : ده احلى اكل اكلته فى حياتى ده انا كنت عايز احوشه عن الواد ياسر علشان محدش ياكل من ايدك غيرى ورد : ههههههههههههههههه بعدين قعدت قدامه وقالت بصوت منخفض : عمار عمار عمار بهمس : نعم نعم ورد : هو ياسر متجوز عمار بخبث وقد عرف ماتفكر به قال بصوت منخفض ايضا : لا ليه ورد بفرحة قالت : كده كويس اصل كان نفسى يتجوز من حبيبة اصلهم مناسبين لبعض اوى عمار بصوت منخفض مثلها : انتى بداتى تمثلى دور الست المصرية ولا ايه ورد باستغراب قالت بصوت منخفض ايضا : لا ليه عمار بضحك : اصل باين عليكى عايزة توفقى راسين فى الحلال وبعدين قال بس انا عايز اعرف حاجة ورد بصوت منخفض : ايـــــه عمار وهو بيقولها بهمس : احنا بنتكلم بصوت واطى ليه كاننا حرامية وعاملين مصيبة ورد انفجرت فى الضحك : هههههههههههههههههههههه ماعرفش يمكن اتحمست عمار :ههههههههههههههه بس اول مرة اشوفك بتكتكى كده ورد : اصل انت ماتعرفش انا بحب حبيبة دى اد ايه ونفسى تتجوز واحد يعوضها عن معاملة اهلها ليها عمار : ليه هو فى مشاكل فى بيتها ورد : مامتها بتفضل اختها عليها ومش بتهتم ليها وبتقول عليها متخلفة والكلام ده علشان لابسة الاسدال ومش بتلبس زى اختها عمار : طيب باباها فين ورد بحزن : باباها عايش بس مالوش شخصية مامتها هى اللى ليها الكلمة فى البيت وكلمتها على طول بتمشى عمار : ياستير يارب هو فى ناس كده بس ماتقلقيش ياستى باين الواد ياسر ناوى ورد بخضة : هو هيتجوز عمار بضحك : هههههههههه لا اصل قالى اسأله على حبيبة وكده ورد وهى تصفق كالاطفال : بجد ياه ده انا فرحت اوى وهما لايقين على بعض اصلا ربنا يقدم اللى فيه الخير عمار وهو بيمثل انه زعلان ولف للناحية التانية وقال : طالما بتحبى حبيبة الحب ده كله سيبتيلى ايه ورد حضنته من ورا وحطت راسها على ظهره غمضت عنيها وقالت : انت قــــــــــدرى انت انــــــــا انت ساكن جوايا حبك اختلطت بدمى ربنا زرع حبك جوا قلبى انت حاجة صعب اقولها حاجة الكلام مش هيوفيها حقها انت روحى ياعمار اللى لو بعدت عنى هم*و*ت انت حبيـــــــــــبى عمار لف ليها وبصلها بعيون مليانة بالحب والعشق : وانت احلى قدر فى حياتى بحبـــــــــــــــك ألتقينا صدفة في ممرات الحياة بدون أذن مني تسللت لمشاعري فجأة وتغللت بأعماقي وأصبحت بين ليلة وضحاها أهم شي بحياتي صدفة هو لقاءنا وقدر هو حبنا قدري أن أتبعثر بين عيناك قدري أن أتنفس هواك قدري أن أتبع خطاك قدري أن أبصر الكون من عيناك قدري أن أهمس كل دقيقة باسمك قدري أن تكون لي الحياة والناس رغم بعد المسافات و قلة الاتصالات قدري أن أعيش يومي معك وأن أرى مستقبلي بك ولك صدقني أنت جزء مني ومن مستقبلي بدون مقدمات وبلا أي تنميقات أنت لي كل الوجود (منقول) :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: صباح باستغراب : انتى بتعملى ايه يابنتى هنا فرحة : بعمل الغدا علشان لما بدر يرجع يلاقى الاكل جاهز صباح: وليه تاعبة نفسك يابنتى مانا هنا اهو وكمان الطباخة بتساعدنى فرحة بحب : وهو ينفع يا امى ابقى انا موجودة وانتى اللى تعملى الاكل امال انا بعمل ايه هنا صباح بعيون دامعة : ربنا يكرمك يابنتى انا مكنتش اتخيل ان مرات ابنى هتعاملنى بالشكل ده فرحة وهى تذم شفتيها : وانا اللى بقول انى زى بنتك بتقوليلى يامرات ابنى برضو صباح وهى تربت على ظهرها : ربنا وحده اللى عالم انتى ايه بالنسبة ليا فرحة بشقاوة : انا بقول ناجل جو الحب والكلام ده لبعد الاكل احسن مايتحرق ونتبهدل احنا الاتنين صباح وهى تغادر المطبخ : ههههههههههههه انا ماشية اصل لو قعدت معاكى مش هخلص دخل بدر الى الفيلا وابتسم لرؤية ابتسامة امه قال وهو يقبل يدها : ربنا يديم الفرحة يا امى بس ايه اللى مضحكك كده صباح : ههههه انت جيت ياحبيبى دى فرحة مراتك والله عملت جو للبيت بخفة دمها اما بدر فازدادت ض*ربات قلبه بمجرد ذكر اسمها ابتسم تلقائيا واخدت عينيه تبحث عنها بلهفة وشوق : هى فين يا أمى صباح : فى المطبخ و مش راضية تخلينى اساعدها بدر : استريحى انتى يا امى كفاية اللى شفتيه عن اذنك بقى لما اروح اشوفها صباح : ربا يسعدكم وافرح بيكم وباولادكم دخل الى المطبخ وجدها منهمكة فى اعداد الطعام وتدندن ببعض الاناشيد تسند بيدة على باب المطبخ ووقف يستمع لها اما هى فأحست ان هناك من يراقبها فادارت راسها وتفاجأت بحبيبها واقف يراقبها بعيون مليئة بالحب وبابتسامة دافئة لما راته ابتسم لها وتقدم منها وقال بهمس : وحشتيـــــــنى اما هى فدمعت عيناها اصدم بدر لما راى اثر الدموع فى عينيها قال بخوف : بتعيطى ليه فى حاجة بتوجعك حد زعلك فرحة بطفولية قالت وهى مازالت تبكى : لا بدر : امال بتعيطى ليه بس فرحة وهى باصة فى الارض : علشان مش قولتلى انك هترجع بدرى بدر بضحكة عالية : يعنى بتعيطى علشان كده فرحة وهى تقوس شفتيها : ايوا انت مش شايف شكلى مش كنت عايزاك تشوفنى بشكلى ده وريحة الاكل فيا تقدم منها بدر وامسك يديها : ومين قالك ان لما اشوفك كده مش هتبقى حلوة انتى فى عينى حلوة فى كل وقت بعد ذلك رفع يديها الى فمه وطبع عليها قبلة دافئة وهو ينظر الى عينيها اما هى فاخفضت راسها خجلا دخل عبد الحميد وقال وهو يشير بعصاه التى يستند عليها : وه وه وه ياجليل الحيا انت وهى مش ليكو اوضة فوج ايه اللى بتهببوه ده فرحة اختبأت وراء ظهره بخجل اما بدر انفجر فى الضحك بصوت عالى :هههههههههههههههههههههههههههههههه ~احببتك منذ الصغر واول العمر وساحبك للكبر وحتى نهاية العمر~ ..منقول.. :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: صباح يوم جديد عمار : ها ياحبيبتى يلا علشان هنتأخر ورد : حاضر ياحبيبى هجيب الشنطة بس وقفوا امام مبنى ضخم قالت ورد : عمار انا خايفة عمار وهو يطمئنها : متخافيش ياحبيبتى انا هعرفك على مكانك اللى هتشتغلى فيه وهفهمك كل حاجة بس انتى هتكونى فى الدور الرابع وانا فى التالت وهنروح مع بعض ان شاء الله ورد : ان شاء الله وبعدين قالت رب ادخلنى مدخل صدق واخرجنى مخرج صدق واجعل لى من لدنك سلطانا نصيرا وبعدين مسكوا ايدين بعض ودخلوا وعمار بدا يقولها على طريقة الشغل وكان حظها ان اللى فى القسم بتاعها كله بنات وعمار اطمن من الناحية دى بينما فى الخارج قريبا من الشركة منصور : ايه رايك ياعمى فى الفسحة دى علام : ودى بتسميها فسحة دى بلدنا برجبة الحتة دى هناك هدوء وجو نضيف مش زى هنا الجو كله دخان وناس كأنها مش لابسة حاجة منصور : هههههههه ماشى ياعمى بص انا هروح اجيب ماية من المحل ده لان اللى معانا خلصت وانت اقعد على الكرسى ده لحد لما اجى مش هتأخر انتهى الدوام وخرجا ورد وعمار عمار: ها ياحبيبتى اتبسطى فى الشغل ولا تعب عليكى ورد بفرحة : لا بالعكس اتبسطت اوى وكمان مريح عمار : طيب الحمد لله وبعدين قال وهو بيطلع مفاتيح العربية بتاعته : اوبا نسيت المفتاح فوق هطلع اجيبه بسرعة واجى وانتى اقعدى هناك على الكرسى ده لما اجى ورد : حاضر بس متتأخرش عليا عمار وهو ماشى : حاضر ياحبيبى خمس دقايق بس ذهبت ورد الى ذلك المقعد ورات شخص كبير ملئت التجاعيد وجهه يجلس على طرف المقعد فجلست على الطرف الاخر تنتظر عمار اما علام اخذ يسعل بشدة ولكن ليس معه ماء ليتمكن من اخذ علاجه خافت ورد على ذلك الرجل يبدوا انه مريض ذهبت اليه : انت بخير ياعمى نظر اليها علام وانقبض قلبه بشدة فملامحها تذكرها بابنه ورد : شكرا يابنتى عايز اخد علاجى بس منصور بيجيب ماية مش عارف اتاخر ليه ابتسمت له ورد وقامت باخراج زجاجة ماء من حقيبتها : اتفضل ياعمى علام : يابنتى يمكن تحتجيها ورد هزت راسها بنفى : متخافش معايا واحدة تانية اتفضل خد علاجك علشان متتعبش اكتر علام ابتسم لها : ربنا يكرمك يابنتى اخذ علام الزجاجة منها وشرب : شكرا يابنتى الا انتى اسمك ايه ورد : انا اسمى و.............. الفصول من 20-22 نظر اليها علام وانقبض قلبه بشدة فملامحها تذكره بابنه ورد : شكرا يابنتى عايز اخد علاجى بس منصور بيجيب ماية مش عارف اتاخر ليه ابتسمت له ورد وقامت باخراج زجاجة ماء من حقيبتها : اتفضل ياعمى علام : يابنتى يمكن تحتجيها ورد هزت راسها بنفى : متخافش معايا واحدة تانية اتفضل خد علاجك علشان متتعبش اكتر علام ابتسم لها : ربنا يكرمك يابنتى اخذ علام الزجاجة منها وشرب : شكرا يابنتى الا انتى اسمك ايه ورد : انا اسمى و منصور : معلش ياعمى اتاخرت عليك وبعدين بص لورد باستغراب علام شارحا : كنت عايز اخد الدوا والانسة دى اداتنى المية علشان اخده منصور :شكرا ياانسة ورد بخجل : العفو عن اذنكم اصل جوزى جه ولازم امشى علام : اتفضلى يابنتى ربنا يسعدك منصور : معلش ياعمى السوبرماركت كان زحمة علشان كده اتاخرت علام بشرود: ولا يهمك يابنى منصور ايه ياحاج انت لسه تعبان ولا ايه علام وهو يتنهد بتعب قال وهو ينظر الى لاشىء: لا يامنصور بس مش عارف حسيت بحاجة غريبة كده اول ماشوفت البنت دى حاسس انى اعرفها وهتستغرب اكتر لو قلتلك حاسس انها منى منصور سكت لانه لم يفهم شىء عمار : ايه ياورد كنت واقفة مع الراجل ده ليه حد ضايقك ورد : لا ياحبيبى ده واحد كبير فى السن كان محتاج ماية واديته عمار بهيام : هو ايه اللى حببنى فيكى غير طيبة قلبك المهم يلا علشان جعااااااااااان ورد : يلا علشان الحق اشيك ع الاكل عمار : ايه ده استنى ورد : فى ايه بس ياعمار عمار: بصيلى كده ايه دى وقام بادخال خصلة تمردت وخرجت خارج خمارها ورد بخجل : والله محسيتش بيها عمار: يالله انتى لسه بتتكسفى منى ياوردتى يازهرتى ياريحانتى ده انا جوزك والله ورد بخجل شديد قالت وهى تضحك : حبيبى احنا فى الشارع عمار ويض*رب راسه بيده : اخ نسيت لينا بيت نتلم فيه يلا بينا ورد وهى تضحك: استنى بس ياعمار اصل رباط الشوز اتفك استنى هربطه بالمرة عمار بغضب وامسك يدها : نعم نعم سمعينى تانى كده ورد باستغراب: ايه فى ايه عمار بعصبية شديدة : والله عايزة توطى فى الشارع واللى جاى واللى رايح يتفرج عليكى وانا ايه شوال جوافة يعنى ورد ابتسمت بحب لغيرته وحفاظه عليها : خلاص متزعلش انا اسفة عمار بحب انحنى وهو يقول : ورينى ياختى الشوز اللى عامل مشاكل ده بينما على مقربة منهم كان الحوار التالى البنت : اوه ماى جاد شفت الراجل ده عمل ايه بيربطلها الرباط بنفسه ياه بنت2: باين عليه رومانسى اوى بنت1:عندك حق مع انه مربى دقن انا كنت فاكرة الناس دى متشددة وكل حاجة عندها جد بنت2: يابختها بيه بجد اوعدنا يارب بنت1: يسمع منك ياختى بت بصى الست اللى معاه بتبصلنا ازاى بنت2:ياامى زى ماتكون اخدنا حاجة من حقها هو احنا جينا جنبها يلا يابنتى نمشى غضب عمار على كلماتهم وحزن عليهم لعدم غضهم لابصارهم ولكن عندما التفت الى ورد ضحك رغما عنه عندما راها تنظر لتلك الفتاتان بغيرة وغضب ثم امسكت يده بتملك كأنها تقول لهم هذا ملكى ولن اسمح لكم بمجرد التفكير فى اخذه منى عمار وهما ماشيين : يلا بينا اصل باين كده هنتنش عين النهاردة ورد بغيرة : بنات مش عندها حياء ايه ده ولا الرباط ناقص يتفك دلوقتى عمار يكتم ضحكته على منظرها : على فكرة كل بنات العالم مش يحركوا شعرة منى انتى فى عينى اجمل واحدة فى الدنيا ورد وقد هدأت بعض الشىء : انت مش شايف منظرهم وطريقة لبسهم تلفت اى حد عمار بصدق : صدقينى الراجل عمره مايبص لواحدة من دول على انها جميلة بالعكس سبحان الله كل لما يشوفها مش هتكون غير مسكن ليه وهيتسلى بيها وعمره ماهيفكر انها تكون مراته محدش يقبل ان مراته تكون فرجة وسلعة اى حد ممكن يشوفها غيره ورد بصدق : ربنا يهديهم ويردهم ليه عمار: آمين ورد: يلا بقى علشان اتاخرنا عمار اطبق يده على يدها ولسان حاله تقول هل عندك شك أنك أحلى امرأةٍ في الدنيا ؟ و أهم امرأة في الدنيا ؟ هل عندك شك أني حين عثرت عليك ملكت مفاتيح الدنيا ؟ هل عندك شك أني حين لمست يديك تغير تكوين الدنيا ؟ هل عندك شك أن دخولك في قلبي هو أعظم يوم في التاريخ وأجمل خبر في الدنيا ؟ هل عندك شك في من أنت ؟ يا من تحتـل بعينيها أجزاء الوقت يا امرأة تكسر حين تمر جدار الصوت لا أدري ماذا يحدث لي ؟ فكأنك أنثاي الأولى و كأني قبلك ما أحببت و كأني ما مارست الحب ميلادي أنت و قبلك لا أتذكر أني كنت و غطائي أنت وقبل حنانك لا أتذكر أني عشت و كأني أيتها الملكة معك كالعصفور خرجت هل عندك شك أنك أحلى جزء من ذاتي و بأني من عينيك سرقت النار و قمت بأخطر ثوراتي أيتها الوردة و الياقوتة و الريحانة و السلطانة و الشعبية و الشرعية بين جميع الملكات يا سمكاً يسبح في ماء حياتي يا قمراً يطلع كل مساء من نافذة الكلمات يا أعظم فتح بين جميع فتوحاتي يا آخر وطن أولد فيه و أدفن فيه و أنشر فيه كتاباتي يا امرأة الدهشة يا امرأتي لا أدري كيف رماني الموج على قدميك لا أدري كيف مشيت إلي و كيف مشيت إليك كم كان كبيراً حظي حين عثرت عليك يا امرأة تدخل في تركيب الشِعر دافئة أنت كرمل البحر رائعة أنت كليلة قَدَر من يوم طرقت الباب علي ابتدأ العمر كم صار جميلاً شِعري حين تثقف بين يديك كم صرت غنياً و قوياً لمّا أهداك الله إلي (منقول) ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: فى بيت ندخل اليه لاول مرة يمتاز بالبساطة والهدوء ويملا الرضا والطيبة قلب ساكنيه ياسر بشقاوة : أما أبا رضوان : عايز ايه يابنى وبعدين قلتلك بطل اما وابا دى بتحسسنى انك ابن الشغالة امال لو مش معاك لغة ياسر : لغة ايه وكلام فاضى ايه الحاجات دى مش بتاكل عيش راضية: ادخل فى الموضوع على طول يابن بطنى ياسر بنحنحة وسهوكة : احم والله انا مكسوف بس لازم اقول رضوان: ودى فى اغنية ايه بقى ياسر : اغنية ايه ياحج لا انا قصدى قصدى يوه بقى انا عايز اتجوز راضية بفرحة : يا الف نهار ابيض ده يوم المنى يابنى والعروسة جاهزة ياسر بغيظ: عروسة ايه ياحجة انت خطبتيلى من ورايا ولا ايه راضية : بنت عم ابو عمر جارنا بنت ماشاء الله عليها ياسر بجدية : ياامى انا سبق وقلتلك رايى فى الموضوع رضوان : استنى بس ياراضية ومين دى يابنى اللى انت عايز تتجوزها ياسر : بنت مدحت الصاوى رضوان بصدمة: مش ده الصحفى المشهور ولا انا غلطان ياسر باستغراب :اه هو ياابى رضوان برفض للموضوع : يابنى احنا مش قدهم دول ناس باصين لفوق ومش هيرضوا يناسبونا وينزلوا مستواهم لينا فنحفظ كرامتنا احسن بدل لما نروح ونصغر نفسنا ياسر: ايه ياابى انت مصعب الموضوع ليه احنا الحمد لله حالنا كويس احسن من ناس كتير وكمان الحمد لله معايا وظيفة ومش اى وظيفة ده انا متعين معيد يعنى حاجة تشرف راضية :يابنى قصد ابوك علشان مش نروح ويرفضوا ويكسروا قلبك ياسر بامل : متقلقش ياابى ان شاء الله خير رضوان باستسلام : اللى تشوفه يابنى فى الاخر دى حياتك ومستقبلك وربنا يقدم اللى فيه الخير :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: :::: بدر بضحكة : انتى لسه زعلانة منى من امبارح فرحة : ايوا علشان احرجتنى قدام جدى ومكسوفة منه بدر يضحك اكثر : طب وفيها ايه مراتى واعمل اللى انا عايزه فرحة وهى تلوى فمها: اه تعمل اللى انت عايزه وانا اللى اتحرج صح خلاص انا همشى واسيبك بمجرد ان قالت تلك الكلمة اختفت ابتسامته وازدادت دقات قلبه خوفا من التفكير انها ستتركه يوما امسك ذراعها وقال بجدية وبصوت كأنه يأتى من الأعماق: متقوليش الكلمة دى تانى متجبيش سيرة الفراق بينا فرحة باستغراب: فراق ايه انا كان قصدى انى هنزل لماما تحت علشان اساعدها بدر وهو يستعيد هدوءه : برضو اوعى تقولى انك هتسبينى فرحة بدلع وهى تجرى نحو الباب : طب ايه رايك بقى انا رايحة لماما دلوقتى واخرجت لسانها له لتغيظه اما هو ابتسم على مرحها وجرى خلفها وعندما لم يستطع امساكها تظاهر بان رجله انزلقت وهو يجرى على السلم : ااااه ااااااه اه ياظهرى اه فرحة بخضة : ايه يابدر رجلك اتعورت حاجة بتوجعك بدر مازال يتظاهر بالالم : لا اتكعبلت ووقعت بس الخبطة جت على ظهرى اااه فرحة ببكاء : طب هات ايدك نطلع فوق ولا اخلى ماما تتصل بدكتور بدر خاف ان يكشف : اااه لا خدينى فوق وهاتيلى مرهم اااه هتلاقيه فى الدرج بتاعى ااااااااه فرحة بدموع: طب تعالى بدر بتمويه : آآآآآآه امشى براحة ياحبيبتى فرحة بخوف : معلش حقك عليا همشى براحة اهو ودخلوا الى شقتهم قالت فرحة : فين المرهم بدر بضحكة يكتمها: فى صندوق فى الحمام فرحة بسرعة : طيب هروح اجيبه ولكن قبل ان تدخل تذكرت انها لاتعرف اسمه او شكله فذهبت اليه لتساله وجدته منفجرا فى الضحك ويتحرك بسهولة نظرت له بغيظ وقالت كانها تاتى من بعيد : الا ياحبيبى المرهم شكله ايه بدر وعاد ليتظاهر بالالم: لونه ازرق هو بس اللى لونه كده هناك آآآآآآه بسرعة ظهرى بيوجعنى ذهبت فرحة واحضرته فرحة بمكر : الا قولى بقى ياحبيبى ايه المكان اللى بيوجعك بدر شاور ليها على ظهره وقال بوجع وهو يغمض عينيه كانه يتالم حقا: الحتة دى بتوجعنى اوى فرحة وهى تصك على اسنانها : متخافش ياحبيبى انا هدعكها وهتبقى تمام استنى بقى فتحت الانبوبة ووضعت المرهم على ظهره وقالت بغيظ : هى الحتة دى ياحبيبى بدر بضحكة لانه استطاع خداعها :ايوا فرحة وضعت قوتها كلها فى يدها وض*ربته على الموضع الذى اشارت اليه بدر متوجعا بصدق :اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه يامفترية اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ميرفت : انا لايمكن اوافق على المهزلة دى ابدا حبيبة بدموع : وليه مش موافقة ياماما مهو كويس وكمان اخلاقه كويسة ميرفت بعصبية : انتى بتتكلمى فى ايه انتى مش شايفة خطيب اختك فين وهو فين الناس هتقول ايه حبيبة : هو كل حاجة عندك الفلوس والاخلاق عندك ملهاش اى قيمة انصدمت حبيبة عندما تفاجات بيد امها تستكين على خدها ترقرقت الدموع فى عينيها حبيبة بهيستريا : انا مش زعلانة على الكف ده لانى اتعودت منك على اكتر من كده اما بس عايزة اعرف انتى بتعاملينى كده ليه هو انا بنتك اكيد لا مستحيل اكون بنتك وتعاملينى كده مفيش ام بتعامل بنتها كده حرام عليكى بقى المفروض تحسى بياا انا مدوقتش الحنان لا منك ثم التفتت الى ابيها الذى كان متفاجا من فعل زوجته وكان خائفا من بكاء ابنته : ولا منك عمركوا ماحسستونى انى مرغوبة عندكم حاسة انكم مستحملينى تادية واجب وخلاص مع انى مش سببت ليكم اى ضرر انا كل لما اشوف بنت مع باباها وماماتها بحسدها بحسدها على الحنان والامان اللى عايشاه لولا ان علاقتى بربنا كويسة كنت دورت عليه بره ولا كنت صاحبت اى حد حرام عليكم بقى حرام عليــ ثم أُغشى عليها ...................... وطفل فقير طواه الأسى ينام وفي مقلتيه الضجر سنمسح عن كل جرح دما ونمضي بما ربنا قد أمر ونودع في الأرض بدر النما ليورق أجرا بهي الثمر إذا المرء يدرك سر العطا لأنفق في المدى والعمر (منقول) والى اللقاء فى الحلقة القادمة مقتطفات من الحلقة القادمة: ورد بسعادة : فرحة انا حامل ياسر بحب : الكلمة دى فضلت مخبيها فى قلبى ودلوقتى جه وقت انى اخرجها بحبك بدر بارتباك: فرحة انا كنت عايز اعترفلك بحاجة بس اوعدينى انك تسمعينى للاخر منصور بفرحة : عرفت مكانهم ياعمى البارت الحادى والعشرون البارت الحادى والعشرون كانت كلماتها كنجر يطعن ويطعن فى قلبه ماذا فعل بصغيرته لقد ق*ت*لها بدم بارد طوال تلك السنوات ولكن كيف لم يرى احتضارها كيف لم يرى حبات اللؤلؤ التى تنزل كل ليلة لتزين مقلتاها نعم كان بعد أن تغفو يذهب ويقبلها ويمسح عنها ثقل حبات اللؤلؤ ولكن أكان هذا كافيا أهذا ماستطاع فعله لم لا يجذبها ألى صدره لتفيض بما هو مكنون داخل قلبها لتشكو من هم وجروح اخفاها تراب الزمن حتى تراكمت وكونت صخرة يعجز اشد الرجال على حملها مالذى اقترفته بيداى لقد ق*ت*لتها لطالما كتبت عن الظلم ومصير الظالمين ولكنى أستحق بجدارة أن أكون معلمهم الأول لقد ظلمت فتاة بريئة نقية ويالا الأسف لم تكن تلك الفتاة سوى ابنتى وفلذة كبدة ولكن ماهذا انى أراها الان أوراق تتساقط من فرط انهاكها أحان الان الوقت لكى تستلم لا والف لا لن اسمح لها أبدا جرى نحوها بفزع وبعيون باكية نادمة أخذ يض*رب على وجنتيها برفق : حبيبة حبيبة خلاص ياحبيبتى متزعليش هعملك اللى انتى عايزاه سامحينى قومى ياحبيبتى لم يجد منها استجابة أسرع بحملها الى المشفى بينما وقفت الأم وإن كانت لاتستحق ذلك اللقب مذهولة مما حدث ولكن شىء غريب لما لم تسقط دمعة واحدة لم تصدر شهقة فازعة أتحجر قلبها لتلك الدرجة ....قلبها... أيعقل انه مازال لديها قلب تشعر به أم أنه استبدل بصخرة متحجرة معدومة الإحساس.................. ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: مرت الأيام بسرعة كالجواد الذى أطلق لجامه ليدوس كل مافى طريقه غير عابىء بما من يوجد بالجوار سارة بحزن لأول مرة تشعر به : بابا هى لسه مش عايزة تاكل مدحت بهم: ياريت على الأكل وبس دى مش حاسة بحد مش راضية تكلم اى حد فينا سارة : صاحبتها جت امبارح وهى برضو مش راضية تتكلم مدحت ويضع وجهه بين كفيه: انا السبب انا اللى سيبتها تضيع منى انا اللى ق*ت*لتها بايدى سارة : ماتقولش كده يابابا ده قدر من ربنا ..بعدين قالت بابا معلش انا همشى علشان تامر مستنينى تحت مدحت بحزم: لا مش هتخرجى من هنا سارة بتذمر: ليه بس يابابا مدحت : انتو لسه مخطوبين وممنوع تمشوا وتخرجوا لوحدكو وبعدين البيه مش ناوى يتجوز ولا هيقضيها صرمحة أتت ميرفت : ايه يامدحت فى ايه وبعدين هما كانوا بيخرجوا عادى مدحت بصرامة: اديكى قولتى كانوا انما دلوقتى ماينفعش ذهبت سارة متأففة بينما رن هاتف مدحت مدحت: السلام عليكم ياسر: وعليكم السلام ازيك ياعمى أخبارك إيه مدحت باستغراب: الحمد لله من معايا ياسر بارتباك: انا ياسر ياعمى مدحت :اهلا وسهلا يابنى ياسر: عمى حضرتك قلت ايه فى موضوعى انا والانسة حبيبة مدحت : ممكن تيجى ع العنوان ده...... هقابلك هناك ياسر: ان شاء الرحمن مع السلامة ميرفت بعصبية : انت لسه مصر برضو الواد ده مش يناسبنا مدحت ببرود: البنت اللى هتتجوز مش انتى ميرفت بصراخ: انا قلت الجوازة دى مش هتتم يعنى مش هتتم مدحت ذهب اليه وامسكها من فكها وقال بفحيح مرعب: قسما بالله ياميرفت لو ماتعدلتى لتكون ورقتك عندك وهتكونى طالق بالتلاتة علشان ميبقاش فيها رجعة وقدامك خيارين لتتعدلى لتغورى وتروحى عند أهلك وتركها وذهب اما ميرفت وقفت مصدومة منه أهذا هو زوجها الذى لم يكن يرفض لها طلبا احقا سأم منها حتى يتمنى فراقها هى تعلم انها اخطئت ولكن كبرياؤها يمنعها من الاعتذار .....مسكينة ايتها المرأه هل بين الأم وابنتها كبرياء..... ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ورد: طب وانا مالى هو انا اللى اتكلمت عمار بعصبية: يعنى حطى نفسك مكانى واحد عمال يتغزل ويشعر فى مراتى اعمل ايه اسقفله مثلا ورد ببكاء: بس انا مليش دعوة والله انا مكلمته خالص عمار بهدوء يمسك يديها ويجلسها على رجليه: ريحانتى انتى عارفة انا بحبك اد ايه انا دلوقتى تقريبا مليش غيرك انتى كل حاجة ليا افهمينى انا رجل غيور غيور جدا وبالذات لو الموضوع يتعلق بيكى ورد تنظر اليه وهى ترفع احدى حاجبيها: اه ثبتنى ثبتنى يا سلام عمار يبتسم ويضغط على كفيها: طيب انتى تزعلى لما اخاف وأغار عليكى ورد : لا طبعا عمار: طيب يبقى خلاص وبعدين انتى مش عايزة تشتغلى وتبدعى فى المجال اللى بتحبيه ورد : ايوا عمار: طيب ايه رايك اقدملك على نفس الشغل وتعملى نفس الشغل عن طريق النت اونتى قاعدة فى البيت ورد تقلب الموضوع فى عقلها: اممممممم عمار : طعمه حلو صح اجيبلك منه تانى ورد :هههههههههههه امم طيب خلاص موافقة عمار: هى حبيبة عاملة ايه دلوقتى ورد بحزن على رفيقة دربها: لسه زى ماهيا رافضة تتكلم مع أى حد عمار : من ناحية التحليل النفسى باين عليها قررت تهرب للخيال وهناك بتلاقى الراحة والعالم اللى هيا عايزاه ورد : صعبانة عليا اوى والله حرام اللى بيعملوه فيها عمار: ياسر هيروح النهاردة علشان يكلم باباها تانى ورد باستغراب : هو عارف بظروفها عمار يهز رأسه بايجاب : عارف ومصمم على رأيه :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ::::::::: مدحت باستغراب : بعد كل اللى قلتهولك لسه مصر برضو ياسر : ياعمى انا اتقدمت للانسة حبيبة وانا مقتنع اقتناع تام وانا قابل بيها بكل حالاتها وبعدين ياعمى متزعلش منى هى كانت محتاجة اهتمام منكم وحالتها دى حالة مؤقتة يعنى هتروح بإذن الله مدحت : والله يابنى انا مش عارف اقولك ايه طالما كده يبقى خلاص ياسر وهو يتلمس رقبته : احم ممكن ياعمى اشوفها بقى الرؤيا الشرعة واتكلم معاها كلمتين مدحت بضحكة :ههههههههههه ايه يابنى انت متسربع على ايه ياسر : خير البر عاجل ياعمى مدحت : طيب تعالى معايا بعد مدة كانوا امام غرفتها انا هراقبكم من هنا اوعى تعمل حاجة كده والا كده ياسر : لا ياعمى متقلقش دى هتبقى مراتى ان شاء الله دخل ياسر اليها وجدها تجلس ساندة ظهرها الى مخدتين وراءها ونظرها مصوب نحو اللاشىء تنظر الى الفراغ نظرة تائهة تبحث عن مرشد ومنقذ يأخذ بيدها كان عمار قد حكى له بما مرت به شعور بالغضب اعتراه كيف لهم ان يحطموا فتاة رقيقة كهذه انهم لم يدركوا أن الله حباهم بنعمة يتمناها الكثير اقترب منها وجلس على كرسى مقابل لها قال :حبيبة المكان هنا جميل جميل جدا أستطيع هنا أن احصل على ماأريد اذا اشتهيت شيئا ماعلى سوى أن أحرك فرشاتى هذه لأجد أمامى ماأتمناه ولكن هناك شيئاً ينقصنى هناك وحدة تق*ت*لنى هناك روح تسلب منى لم لاأشعر بالسعادة هذا المكان أنقى من الذى كنت فيه ولكن لم أتحرك من غير روح لا أريد أن أبقى هنا وايضا لااريد ان اعود لمكانى السابق ماهذا؟؟ هناك من ينادينى ....هناك من يشعر بى..... أيعقل أهناك من يفتقدنى ..... شعور جميل لا بل شعور رائع أحقا يهتم بى احد انى أسمع صوته ينادينى ..... بكيت لقد بكيت سيحمينى أحدهم اجل ....انه يكرر أسمى انتظرنى ساآتى ها أنا قادمة كان ياسر متفاجىء من دموعها كان يتمنى انه الان زوجها ليمسح عنها همومها شعر بها وهى تغمض عينيها وتفتحها كأنها كانت مسافرة لبلد بعيد وحان وقت رجوعها أدارت رأسها اليه تنظر له باستغراب ياسر بفرحة : حبيبة انتى صحيتى حبيبة عادت الى الوراء قليلا حتى توصلت الى لحظة فقدانها لوعيها ياسر هنا كانت تتمنى ذلك ولكن ليس وهى مريضة لا تحتاج شفقته قالت بصوت متحشرج: اممم انت ازاى هنا ماينفعش نبقى لوحدنا ياسر : احنا مش لوحدنا باباكى هناك عند الباب حبيبة : طب انت بتعمل ايه هنا انت دكتور وانا مش عارفة ياسر: لا انا خطبتك من باباكى النهاردة ووافق حبيبة بصدمة: وافق بابا وافق انت متأكد ياسر هز رأسه بعدين قال: بس ايه انتى كسرتى القاعدة النهاردة حبيبة : قاعدة ايه ياسر بشقاوة: أول مرة اشوف واحد رايح يخطب فى المستشفى حبيبة ادارت وجهها ووضعت يداها عليه خجلا ياسر يكمل : فاحترت اجيب هدية ايه واخرج طفاية حريق كاانت على الباب : وجبت دى قلت ياواد يا ياسر عيب تدخل بايدك فاضية ام حبيبة لم تتمالك نفسها وضحكت بخفة دخل مدحت عليهم وجلس جوارها وقبّل راسها : سامحينى يابنتى ارتمت فى حضنه وبكت وهو يمسح على ظهرها ياسر يتدخل : احم احم ايه ياعمى انت حطيت عينك عليها ولا ايه لا ياعم دى محجوزة دور على واحدة تانية وبعدين ازاى تعمل كده قدامى طب راعى شعور الواد الغلبان ده وحدد ميعاد الشبكة وكتب الكتاب بالمرة خجلت حبيبىة من كلماته ودفنت وجهها اكثر فى حضن أبيها مدحت: ههههههههههههههه :::::::::*:::::::::::::::::*:::::::::::::*:::::::: : بدر : ياحبيبتى مش هينفع اخدك معايا والله فرحة ببكاء : مليش دعوة لو سافرت أنا هاجى معاك ورجلى على رجلك بدر : والله لو هكون فى مكان واحد كنت اخدتك معايا انا هفضل اتنقل من مكان لمكان ومش هعرف اطمن عليكى فرحة قد هدات :طب هتقعد اد ايه بدر: اسبوع او اسبوعين عيطت تانى: اسبوع او اسبوعين ده كتير بدر وهو يمسح دموعها: صدقينى اقرب فرصة هرجع وهكلمك فى التليفون لحد لما تزهقى منى فرحة : أنا عمرى مازهق منك بدر وهو ينفخ صدره قال بغرور: ياه ياواد يابدر الستات هتم*و*ت عليك فرحة تنظر له بنصف عين: والستات دى مين ان شاء الله ومسكت رقبته : ده انا ام*و*تك وام*و*تهم بدر :ههههههههههههههه واهون عليكى فرحة بغيظ :مانا هم*و*ت نفسى بعدك بدر ويجلسها بجواره: بعد الشر عليكِ ربنا يخليكِ ليا استنى بقى ياتفاحتى وفتح شنطته وطلع أوراق وادهالها فرحة بعدم فهم : ايه ده بدر : ده ورق المحلات بتاعتك انتى وورد فرحة باستغراب : مش دول اللى عامر سرقهم بدر هز رأسه بايجاب فرحة : طيب جبتهم ازاى بدر: مش مهم ازاى انما عايزك تفهمى حاجة واحدة بس ان ا للى يجى عليكى انسفه نسف ويبقى امه داعية عليه فرحة بصوت متهدج : انت عملت كل ده علشانى بدر ينظر الى عينيها : علشانك أعمل اكتر من كده بعدين قال بارتباك : اامم فرحة انا عايز اقولك على حاجة بس اسمعينى للاخر وحاولى تفهمينى فرحة بقلق: فيه ايه يابدر قلقتنى وفجأة رن المحمول الخاص ببدر وكان تبع الشغل ولما انهاه فرحة : حبيبى هو الموضوع ده مهم اوى انت لازم تنام دلوقتى علشان تعرف تصحى بدرى بدر بخيبة : عندك حق لما ارجع ان شاء الله فرحة وهى تدثره وتقبل راسه : نام دلوقتى ياحبيبى وانا هجهز الشنطة بدر فى نفسه : ياترى هتسامحنى وهرب الى احلامه على امل ان تسامحه وتتفهم موقفه ماذا لو وحيدين في ظلمة الزمن تصادم كتفينا غريبين ... كل منا غريب و نحن بين أهلينا وحيدين .. جريحين من أغدار ماضينا يجمع بيننا رجاء... شعاع ضوء يقرب إلينا حلمينا ولكن الشعاع لا يدنو منا ولا يتقرب إلينا حتى اصطدمنا فرأينا الشعاع وكأنه نجمة تسرق الضوء من الكون كله و تسلطه علينا فرأيت وجهه الذي أفضى بالنور على روحينا فقال لي ماذا لو إننا لكل الماضي نسينا؟ نمشي فوق جمر الصعاب لنجمع بين قلبينا روحينا و غدونا نطير في سماء الشوق منا إلينا ؟ فقلت له ماذا لو لم نتحكم في نفسينا ؟ ماذا لو؟؟ أصبحنا كفراشتين للريح لعبة تتقاذفنا ترمينا برمال الأرض فيذوب جسدينا تجعلنا في الحيرة بين حبنا و أهلينا ؟ أهلي... و قدسية ما احمله باسمي أبي... أمي ...واهلك و عشيرتينا فقال: ماذا لو كنت لكي وطنا و أهلا ماذا لو كنت لكي دار تأوين إليها تشعرين فيها بالدفء و عند الخوف عند الخوف تجديني احميكي بحبنا فقلت: ماذا لو دارت بنا الأرض و انقلبت السماوات علينا فقال: حتى لو... ستظل نجمتنا ساهرة لتشرح للعالم كيف كان حبنا و تسهر تحرسنا و لا تغادر بابينا يتبع................. البارت الثانى والعشرون أُسْدِلَ السِتارْ صباح : خد بالك من نفسك يابدر وابقى اتصل اول ماتوصل بدر يقبل يدها : حاضر ياامى ان شاء الله وذهب الى جده وقبل رأسه : هتحتاج حاجة ياجدى عبد الحميد : مش عايز الا حاجة واحدة تاخد بالك من نفسك لاننا ملناش غيرك بدر : ربنا الحارث ياجدى لم يتبق الا هى ذهب اليها وقبل جبهتها قبله طويلة بدر: اجيبلك حاجة وانا جاى قولى اللى نفسك فيه فرحة تمنع نفسها من البكاء هزت راسها بالنفى حزينة بدر : يلا اشوف وشكم بخير فى امان الله فرحة : استنى هاجى معاك لحد بره بدر: انا قلت ايه فرحة بترجى : علشان خاطرى بدر بتنهد: راسك ناشفة دايما مش في المود خالص فرحة للمرة الالف تعيد كلامها : خد بالك من نفسك البس تقيل الجو هناك هيبقى برد بالليل وكل كويس مش تكسل وانا هصحيك كل يوم الفجر بدر وهو يحتضنها : أى ااومر تانية يافندم فرحة: اممم دلوقتى لا لو افتكرت حاجة هقولك ذهب بدر وانتظرت حتى اختفت سيارته من امامها امسكت بقلبها وقالت بضياع: انت قلقان كده ليه ::::::::::::::::::::::::::::::: يوم الخطوبة وكتب الكتاب تحسنت معاملة والدتها لها ومع ذلك تمتاز بالبرود كأن والدتها تنفذ اوامر اسندت اليها ولم تطق تلك الاوامر ففعلتها برتابة شديدة سارة : ايه ده يامامى ايه الجو ده انا اتخنقت ميرفت : وانا اقدر اعمل ايه واعمله انا بنتى يتعمل كتب كتابها فى البيت سارة : ده تامر مرضاش يقعد كتير زهق ومشى دول مش راضيين يشغلو حاجة نرقص عليها كله اغانى بالطبلة اللى معاهم دى ياسر بحب : مبروك حبيبة بخجل : ربنا يبارك فيك اتى عمار وورد عمار: مبروك ياصاحبى واحتضنه وبعدين قال مبروك ياانسة حبيبة انا عارف انه غلس بس قلبه طيب استحمليه ياسر بصدمة: ياخاين وانا اللى قلت صاحبى هييجى ينفخنى ويشعر فيا قدامها تيجى عايز تبوظ الليلة عمار ضحك ليغيظه: امال لو قلتلها الصبح قبل ماتيجى ايه اللى حصل تصورى ياانسة حبيب.. وضع ياسر يده على فم عمار : ايه فضيحة بتم*و*ت انت فى الشتيمة صح تصدق انى غلطان انى عزمتك روح لمراتك ياعم وسيب الناس الغلابة تاخد رزقها انت اتجوزت انما انا لسه حرام ياناس باشد ف شعري كل ذلك وحبيبة وورد يضحكون عمار : انا همشى بس علشان اتاخرنا المرة اللى جاية هبقى احكى انت عملت ايه الصبح ياسر وهو يعدل بدلته : ناس مش بتيجى الا بالعين الحمرا ذهب عمار وورد بعد تبادل الاحضان بين ورد وحبيبة ياسر بغيظ : عمالة انتى تضحكى ولا تقولى ادافع عن الراجل ده على فكرة ده زى جوزك والله حبيبة :ههههههههههههه انت عملت ايه بجد الصبح ياسر يضحك: اصل راحت عليا نومة واتفجأت بعمار عمال يرن عليا وكنت اتاخرت علشان الحق اشترى البدلة وكده ولبست هدومى بالشقلوب ونزلت ولقيت جيرانى عمالين يضحكوا قلت الناس دى اتهبلت ولا ايه طلعت انا اللى عبيط حبيبة :هههههههههههههه موقف محرج بصراحة ياسر بهيام: علشانك اعمل اى حاجة باحبه يا ماما سكتت حبيبة بخجل محرجة ياسر: تعرفى انا بحب خجلك وحياءك ده اوى وبالذات لما تقلبى تفاح امريكانى كده عسل ياناس خبأت وجهها من الإحراج ياسر : ايه ده لا انا عايزك تنحرفى النهاردة كده مش نافع مش هتقوليها بقى حبيبة بخجل تام وقد فهمت مقصدى: أقول ايه ياسر : انتى عارفة انا عايزك تقولى ايه بس انا هقولهالك الكلمة دى فضلت مخبيها فى قلبى ودلوقتى جه وقت انى اخرجها بحبك بحبك او ياحبيبة فضلت مخبيها علشان طعمها فى احلال احلى وربنا يقدرنى واسعدك واقدر اعيشك فى نفس المستوى بتاعكم علشان متحسيش بالفرق ادارت وجهها له : انا عمرى مافكرت بالشكل والمنظور ده صدقنى ياياسر لو شقة واوضة واحدة انا راضية طالما هتتقى ربنا فيا وهتعاملنى بالحسنى ياسر يمسك يدها ويقبلها : ربنا يخليكِ ليا دافئة تلك الهمسة غريبة تلك النغمة و سحر هذه اللمسة والأغرب تلك الكلمة احبك..احبك..احبك مذاقها فى الحلال احلى سمية ツ ::::::::::::::::::::::::::::::::::::: عمار بقلق : حبيبتى تعالى نروح المستشفى علشان نطمن ورد بانهاك: لا ياحبيبى ده بس تعب لانى كنت مع حبيبة طول النهار هنام وكل حاجة هتبقى تمام عمار : طيب تعالى نروح علشان اطمن ومش ابقى قلقان ورد تسند رأسها الى صدره وقالت بنعاس: صدقنى هنام وهبقى كويسة وما كان منه سوى ان اطبق ذراعيه عليها والخوف يملأه على صغيرته صباح اليوم التالى عمار : ياجبيبتى انا ماشى بس خدى بالك من نفسك ورد باعياء تحاول ان تداريه: من عنيا ياحبيبى خد بالك من نفسك اه صحيح فرحة هتيجى علشان اطلع معاها مشوار اروح عمار :طبعا ياحبيبتى بس لو تعبتى ارجعى او اتصلى عليا ماشى هزت رأسها بالايجاب طبع قبلة على خدها وغادر بعد قليل كانت فرحة وورد امام المشفى فرحة : كان لازم تقوليله برضو ياورد ورد بخوف : انا مش متاكدة يافرحة كنت خايفة يفرح وبعد كده يكون مفيش حاجة وفرحته تضيع فرحة : خلاص اللى انتى عايزاه وانا كمان هعمل اختبار لانى من كام اسبوع حاسة بخمول جامد ورد بسعادة: ياااااااااه لو احنا الاتنين نكون حامل زى بعض هههههههه فرحة بمزحة : وابنى هياخد بنتك اه لازم زيتنا يبقى فى دقيقنا ورد:هههههههههههه اجروا الاختبار ووقفوا فى الخارج منتظرين بينما رن هاتف فرحة وكان بدر وذهبت لتجيب عليه فى حين اتت الممرضة بالنتائج وقالت : مبروك ياقمر انتى حامل اتت فرحة وورد تتكلم قالت بتوجس :ها ياورد ايه الاخبار ورد بسعادة: فرحة انا حامل فرحة :الف مبروك ياح اتت الدكتورة مسرعة وقاطعتهم :يالمياء دى نتيجة اللى معاها حامل فى 4شهور اما التانية لسه ربنا مش اراد انطفت فرحة ورد وشعرت فرحة بالحزن لاجلها: معلش ياورد العمر لسه قدامك مسحت ورد سحابة الحزن من وجهها وقالت بفرحة لاختها: قدر الله وما شاء فعل ان شاء الله خير والف مبروك ياحبيبتى هتتصلى ببدر وتقوليله فى التليفون فرحة: لا هستنى لما يجى علشان اعملها ليه مفاجأة ورد: كلى كويس وخدى بالك من نفسك فرحة بضحكة: ههههه وصينى على اى حاجة الا الاكل ده حبيبى ورد:ههههههههههههههه ربنا يعين بدر عليكى عادت ورد الى المنزل قامت بتجهيز الغداء وانتظرت حتى جاء عمار وتغدا سويا عمار يقبل يدها:تسلم ايدك ياحبيبتى ورد بهدوء: بالهنا والشفاء ياحبيبى عمار يمسح على وجنتيها: زهرتى حزينة ليه لم تصدر ورد اى ردة فعل سوى دمعة يتيمة نزلت على خديها ولكن عمار لم يسمح لها ان تتمادى اكثر وأسرع بمسحها قال بحنان :ياه دموع مرة واحدة ياسمينتى احنا مكملناش سنة لسه قدامنا بدرى وان شاء الله ربنا هيرزقنا نظرت اليه ورد بصدمة: انت عرفت منين عمار :سمعتك صدفة وانتى بتكلمى فرحة النهاردة الصبح ورد بحزن: ومش زعلان عمار : هتصدقينى لو قلتلك لا عسى ان تكرهوا شيئا وهو خير لكم وربنا قال :فقلت استغفروا ربكم إنه كان غفار .يرسل السماء عليكم مدرارا. ها كملى ورد بأمل : ويمددكم بأموال وبنين ويجعل لكم جنات ويجعل لكم أنهارا عمار: صدق الله العظيم يبقى نستغفر ربنا ونتصدق وان شاء الله ربنا هيرزقنا صح ياوردتى ورد ارتمت فى حضنه : ربنا يخليك ليا اذا ارهقتك متاعب الدنيا, فنادي للأمل ببصيص من التفائل واعلم ان للحياة وجه آخر , دع منغصات الحياة والتفت لبزوغ الشمس , سوف تدرك ان المتاعب يجب ان يندثر تحت وطأة الفرح :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: منصور بفرحة: عرفت مكانهم ياعمى علام غير مصدق: بتتكلم جد يامنصور منصور عاد الحزن اليه: ايوا ياعمى الاتنين متجوزين الصغيرة اسمها ورد ومتجوزة واحد سالت عنه وكله بيشهد باخلاقه بعدين قال بصوت مخنوق وفرحة متجوزة بدر رضا عبدا الحميد علام يقلب الاسم فى عقله: بدر رضا عبد الحميد بعدين قال بصدمة يبجى هو اللى كان بيكلمنى فى التلفون ويهددنى منصور: ايوا ياعمى هو علام: يلا يامنصور يلا بسرعة اروح ليهم جلبى واكلنى عليهم يمكن بدر ده بيعذبها وخايف يكون عمل فيها حاجة منصور بسرعة: والله تبقى نهايته على ايدى لو مس منها شعرة لبست واتشيكت لان النهاردة ميعاد وصول حبيبها رن تليفونها بدر بشوق :وحشتينى فرحة بحب : وانت وحشتنى اكتر بدر:طب يلا انا مستنى تحت هنروح مشوار ونرجع فرحة باستغراب : دلوقتى طب تعالى الاول غير هدومك وكل حاجة بدر بتصميم: صدقينى مش هينفع هنروح مشوار وهنرجع على طول فرحة بإذعان: حاضر هلبس العباية وانزل على طول بعد مدة بدر يحتضنها : وحشتينى اوى فرحة بخجل: وانت كمان طيب ادخل الاول سلم على جدو وماما بدر : انا سلمت عليهم ومسك ايديها يلا بقى علشان نرجع بدرى فرحة :طيب اجله لبكرة او لحد لما تستريح بدر بصدق: صدقينى مش هرتاح الا لما اخلص المشوار ده على خير يلا بقى وخرجوا سويا فى سيارة بدر وبمجرد خروجها دخلت سيارة منصور ومعه علام الخدامة: ستى فى اتنين بره عايزين سيدى عبد الحميد وسيدى بدر صباح باستغراب: مش قالوا مين الخدامة: لا ياستى عبد الحميد: دخليهم يابنتى علام بجمود: ازيك ياعبد الحميد عبد الحميد بصدمة: عـــــــلام صباح تضع يدها على صدرها خوفا : انتو عاوزين مننا ايه تانى عبد الحميد : استنى انتى ياصباح خير ياعلام فى حاجة نسيت تاخدها من حجنا وجاى تاخدها ولا ايه علام بندم: لا ياعبد الحميد انا دورت عليك علشان اديك ارضك بس لجيتك سافرت عبد الحميد بسخرية: والله طيب فيك الخير اثناء حديثهم ذهبت صباح واتصلت ببدر بدر : ايوا ياامى فى حاجة صباح ببكاء: الحقنا يابدر تعال دلوقتى حالا بسرعة بدر بخوف : فى ايه ياامى بس طمنينى جدى جراله حاجة صباح : اسمع الكلام وتعال بسرعة بدر فى نفسه حتى الظروف معاندانى تنهد وقال:حاضر ياامى عشر دقايق وجاى فرحة باستغراب: فى ايه يابدر بدر وهو يدير السيارة للعودة:والله مانا عارف هنروح هناك ونعرف علام: انا مش جاى دلوجتى علشان الموضوع ده انا جاى علشان اخد بنت ابنى معايا عبد الحميد بسخرية: وهى ضايعة وجاى تدور عليها عندنا علام : فرحة فين ياعبد الحميد عبد الحميد بعدم فهم: فرحة!! فرحة مين تقصد مرات بدر علام بوعيد: قسما بالله لو ابن ابنك مس شعرة منها لهتكون نهايته عبد الحميد: وانت مالك يمس شعرة منها ولا لا انت ايه دخلك علام: فرحة تبجى بنت ابنى بنت حسن ياعبد الحميد شهقت صباح بفزع فى حين صرخ عبد الحميد: انت بتخرف بتجول ايه علام : هى دى الحجيجة بدر اتجوزها علشان ينتجم منى ..........: ايه اللى انت بتقوله ده التفنوا ناحية الصوت ليجدوا بدر وفرحة عند الباب فرحة: ايه اللى انت بتقوله ده اطبق بدر على يديها بشدة خشية ان تتركه لا ليس الان ليس قبل ان يعترف بنفسه لها سيكون الامر الان صعبا عليه لن تسمع له لن تمنحه فرصة ليبرر موقه يعرفها متسرعة تقدم علام لها قال بعاطفة : انتِ فرحة صح فرحة باستغراب: ايوا انا كان علام سيتقدم لها ولكن يد بدر اوقفته صرخ به: مكانك ياعلام ايه اللى جابك اطلع بره منصور تدخل : احترم نفسك اتكلم بادب ده فى سن جدك تجاهله بدرقال بصوت عالى والعروق قد ظهرت فى وجهه من شدة العصبية : هو كان احترم حد علشان احترمه شرد اهلى كان السبب فى م*و*ت ابويا اللى زيه ميعرفش الأدب انت عارف احنا عانينا اد ايه عارف كم مرة كنا بنام من غير أكل عارف انا اشتغلت كام شغلانة علشان اعرف اكل وقال وهو يشير الى والدته عارف الست دى اشتغلت فى البيوت وانطردت كام مرة علشان مش نمد ايدينا هقولك ايه ولا ايه اطلع بره بيتى ياعلام انا باغلي علام بجمود: مش قبل ماخدها معايا تحرك نحوها فى حين اختبأت هى ورا بدر بخوف مما يحصل انها لا تفهم شيئا اما بدر احكم قبضته على يديها علام بحزن: بتتحامى من جدك فى عدوه فرحة باستغراب : جدى مين وعدوى مين علام : انا جدك يافرحة ابو ابوكى ابوكى حسن امك هربت بيكم وبدر اتجوزك علشان ينتجم منى لانى ظلمت اهله زمان وكان بيتصل عليا وبيجول انه هيتجوزك وبعد كده هيطلقك ويرميكى نظرت اليه فرحة بضياع: انت بتقول ايه بدر امسك بيديها بين يديه قال بلهفة : صدقينى يافرحة انا فعلا فى الاول كنت ناوى على كده بس ا قاطعته فرحة بدموع مش قدارة امسك دموعي: كنت ناوى يعنى انت اتجوزتنى علشان تنتقم من حاجة انا مليش ذنب فيها ثم نزعت يديها من بين يديه اما بدر كانت دموعها كسياط كالجمر تحرق فى جسده ولكن ماهذا ان روحه تسحب منه لم يعى الا ويديها تخرج من بين يديه وهنا أدرك انه سيفقد روحه هنا أدرك أنها النهاية في خآطري لك كلمه ! مـآهي من الخآطر و بس إلــآإ من أعمممآق الحنين أنت واحححححد ممماااااااااااا تحسسس ............................. مممماااتحسسس ........................................ مممماااا تحسس الفصل من 23-25 ...عَشِقْتُه حد الثمالة وجَرحَنى حد النٌخاع...... نظرت اليه فرحة بضياع: انت بتقول ايه بدر امسك بيديها بين يديه قال بلهفة : صدقينى يافرحة انا فعلا فى الاول كنت ناوى على كده بس ا قاطعته فرحة بدموع : كنت ناوى يعنى انت اتجوزتنى علشان تنتقم من حاجة انا مليش ذنب فيها ثم نزعت يديها من بين يديه اما بدر كانت دموعها كسياط كالجمر تحرق فى جسده ولكن ماهذا ان روحه تسحب منه لم يعى الا ويديها تخرج من بين يديه وهنا أدرك انه سيفقد روحه هنا أدرك أنها النهاية بدر بندم : فرحة صدقينى والله انا كنت ناوى كده بجد بس حبيتك والله العظيم بحبك ومستعد انى أعمل اى حاجة تطلبيها منى فرحة بدموع كالسيل قالت بانهيار: حبيتنى طيب افرض انك محبتنيش كنت هترمينى وتطلقنى وانا مليش اى ذنب انت فاكر اصلا انى كنت عارفة انى عندى جد وعيلة وانى كنت متربية فى العز بدر يمسك يدها ويقول برجاء لاول مرة فى حياته: كنت غلطان والله العظيم كنت غلطان اطلبى منى اى حاجة وانا هعملها بس تسامحينى فرحة مسحت دموعها وقالت : اى حاجة يابدر بدر فرح واحس ان هناك بصيص من الامل قال بابتسامة: اى حاجة وانا هنفذها فرحة بصرامة: طلــــــــــقنى نظر اليها بدر بصدمة هز رأسه رافضا تصديق ماقالته للتو امسكها من اكتافها بشدة وقال بعينيه العميقتين: ايه اللى انتى بتقوليه ده فرحة نزعت زراعها من يديه بشدة : اللى سمعته انا هروح مع جدى على الاقل لقيت حد يحمينى قال لها بدر بضياع : يحميكى منى انا منى انا يافرحة فرحة وتتجنب النظر الى عينيه حتى لاتضعف بدر :يعنى مفيش حل تانى فرحة تذهب لجوار جدها قالت وقلبها يكاد يصرخ من الالم : للاسف يابدر احنا انتهينا وياريت تبعتلى ورقة طلاقى تدخل علام : ياريت تنفذ طلبها وبسخرية يااا بشمهندس امسك علام بها واستعدوا للمغادرة مع منصور استوقفهما صوت بدر قائلا بصوت عالى:طلاق مش هطلق يافرحة ومحدش هيقدر ياخدك منى اكملا سيرهما ولم يلتفتو له فرحة فى نفسها ليس الان لاينبغى ان ابكى الان يجب ان احبسها حتى اختلى بنفسى وحينها افضى بمكنون جروحى يبدو ان القدر كتب على قلبى الشقاء عبد الحميد بعصبية : تجدر تجولى ايه المهزلة اللى حصلت دى صباح تهدئه: اهدى بس ياعمى واحنا هنفهم كل حاجة كان بدر حاضرا معهم بجسده فقط ولكن كان عقله مع التى ذهبت منذ قليل تركهم وذهب الى الاعلى حيث مملكته هو وفرحة قلبه عبد الحميد : شفتى طلع ازاى من غير مايعبرنى كأنى مش بكلمه صباح وقلبها مع ابنها: اهدى بس ياعمى ياربى ايه اللى بيحصلنا ده هو الراجل اللى اسمه علام ده مش وراه الا المشاكل كان بين فترة وأخرى يختلس النظر اليها تفتر قلبه حزنا لرؤية الالم والحزن والمهانة التى تعرضت لهم ونظرة الضياع فى عينيها حيث الدموع تقف حيرى تنحنح قليلا ثم قال : احم ايه ياعمى هنروح فين علام يدير وجهه الى فرحة وقال بحنية : هنروح لورد نفسى اشوفها دى على اسم الغالى لم تدرك كم مضى من الوقت منذ تلك الدقائق التى كانت كالسنوات بالنسبة لها كانت تتمنى أن يكون ذلك كابوسا مخيفا سيزول عندما يحتويها بدر بين ذراعيه ولكن هيهات لم يكن بدر سوى القابوس نفسه افاقت من شرودها على يد علام التى تهزها برفق : يلا يابنتى هنروح نشوف اختك نزلت معهم وهى تائهة غائبة عن الوعى تمشى نعهم كانها مصيرة ياخذونها حيث ارادو سمع عمار صوت الجرس ففتح الباب ليتفاجأ بشخصين لايعرفهما منصور: السلام عليكم عمار باستغراب : وعليكم السلام اى خدمة يااستاذ ثم لاحظ فرحة قال : مدام فرحة فرحة بابتسامة باهتة: ازيك ياعمار عمار : الحمد لله اتفضلوا دخلوا جميعا وذهب عمار ليستدعى ورد بناء على طلب فرحة عمار: حبيبتى البسى حجابك وتعالى برا ورد باستغراب: فى ايه ياعمار عمار يهز كتفيه: والله ماعرف انا زى زيك ورد باستسلام: ماشى استنى ثوانى بس بعد مدة دخلت ورد مع عمار والقوا السلام علام بصدمة : انتـــــــــى ورد وقد تذكرتهابتسمت ابتسامة بلهاء وسكتت لانها لاتفهم شيئا تقدم علام وقالت بدموع يحاول حبسها: جلبى كان حاسس انى اعرفك ثم استدار لمنصور وقال : فاكر يامنصور لما جلتلك حاسس انها منى قال عمار بضيق لاقتراب علام منها : فى ايه ياجماعة فهمونا علام : انا جد فرحة وورد نظر عمار وورد الى بعضهما بعدم تصديق ورد بعدم فهم : جدى مين انا مليش قرايب علام : لا يابنتى انا ابوا ابوكى بس امكم اخدتكم وهربت بيكم وانا السبب لانها كانت فاكرة انى هاخدكم منها فرحة بسخرية: باين فى ناس كتير تعبت منك استدار لها علام ولم يغضب منها بل قال بندم: ربنا يعلم انى تبت واتغيرت ورجعت كل حج لاصحابه ثم التفت الى ورد وفتح زراعيه لها وقال :تعالى يابنت الغالى نظرت الى عمار هز رأسه بالموافقة اسرعت اليه والقت بنفسها بين زراعيه ودفنت راسها فى صدره واخذت تشم رائحته : ياااه كان نفسى اشوف حد من ناحية بابا تصدق انى مشفتهوش ولا جربت حضنه ولا حنانه بكى علام معها لم يكن يصدق يوما انه سيبكى هكذا او ان قلبه سيلين : سامحينى يابنتى انا السبب وربنا يجدرنى واعوضكم عن كل حاجة ثم تذكر شيئا رفع راسها وقال : اه صحيح جدتك هتم*و*ت وتشوفكم يلا علشان هترجعوا معايا علشان تشوفوها وتشوفوا بلد ابوكم نظرت ورد الى عمار ثم قالت بتردد: مش عارفة ياجدى عمار عنده شغل مش هعرف اسيبه لوحده تبسم عمار لها قال بحنان لانه حس انها متشوقة تشوف عيلتها الجديدة: متقلقيش ياحبيبتى خلاص روحى وانا هاخد اجازة والحقكم على هناك نظرت له ورد بامتنان فهو حبيبها الذى يفهمها من نظرة عينها ثم قال عمار: خلاص باتوا هنا النهاردة علام : لا يابنى يادوب نرجع قبل الليل مايدخل عمار : خلاص اللى تشوفوه ورد نظرت الى فرحة الشاردة وعلامات الحزن مرسومة على وجهها استغربت لما ليست سعيدة مثلها شعرت بالقلق عليها وعرفت ان الامر جلل لانها تعرف ان اختها لاتظهر المها الا اذا كان موجعا جدا قالت: فرحة تعالى معايا جوا ثوانى فرحة انتبهت : هه ماشى يلا ورد: ايه يافرحة انتى مش فرحانة ان طلع لينا اهل وقرايب فرحة وقد انهار جدار تماسكها بكت وبكت احتضنتها ورد وبكت لبكاء اختها : حبيبتى فى ايه خوفتينى فرحة بغصة: انا وبدر انتهينا انتهينا ياورد ورد بعدم فهم: انتى بتقولى ايه مش فاهمة حاجة انتو كنتوا كويسين فرحة ببكاء : كان متجوزنى انتقام ياورد لان جدى ظلم عيلته وكان سبب فى م*و*ت ابوه ورد بصدمة: بس كان باين عليه انه بيعشقك يافرحة انا مش مصدقة وليه اتجوزك فرحة باستهزاء: للاسف كان شاطر اوى فى التمثيل عرف يمثل كويس كان مخطط انه يطلقنى ويحرق قلب جدى عليا ثم قالت بانهيار : طب انا ذنببى ايه ياورد ذنبى انى حبيته ثم ض*ربت على قلبها بهستيرية : ليه حبيته ليه ليه كل لما يجرحك تسامحه كأن تجريحه دوا ليك ليه ليه امسكتها ورد من ذراعها وقالت بقوة لاول مرة تظهر عليها: بس بقى اول مرة اشوفك ضعيفة كده هو الخسران مش انتى هيعرف قيمتك وساعتها هيبكى دم فرحة بقلب مكسور: بعد ايه ياورد انا خلاص اتكسرت كسر كل حاجة حلوة جوايا حاسة انى تايهة انا حبيته ياورد انتى عارفانى لما بحب بحب بجنون وانا محبتهوش انا بتفس هواه ثم ملست على بطنها وقالت: وكمان هيبقى فى جرح تانى هيفضل يفكرنى بيه ورد بتردد: هو عرف انك حامل فرحة تبتسم بسخرية: هه لا كنت هفاجأه النهاردة بس زى مانتى شايفة القدر اللى فاجأنى ورد وهى تقويها: فرحة صدقينى يمكن ده اختبار من ربنا اصبرى ياحبيبتى ان شاء الله ليها حل زى ما بنتفاجأ بالحاجات الوحشة ربنا لازم يفاجأنا بحاجات حلوة لدرجة انها ممكن تنسينا كل الم عشناه ومرينا بيه فرحة : ونعم بالله ورد وهى تمسح دموع فرحة قالت بحنية: يلا بقى روحى غسلى وشك علشان محدش يلاحظ حاجة وانا هجهز شنطتى علشان نفسى اشوف جدتى وبلد بابا يلا بقى ورينى ضحكتك ابتسمت فرحة ابتسامة باهتة وذهبت لتغسل وجهها وتجلس معهم بالخارج حتى لايلحظ احد بكائها دخل عمار على ورد وهى تجهز شنطتها قال بحزن: مش متخيل انى هنام النهاردة وانتى مش جنبى ورد التفتت ناحيته وجريت عليه وحضنته:وانا كمان والله وبعدين بصت فى عنيه: عمار لو مش عايزنى اروح انا مش هروح عمار وهو يمسح على وجنتيها برقة : انا اهم حاجة عندى راحتك وانك تبقى مبسوطة عايز اشوف الفرحة فى عنيكى دايما ورد ببكاء: عمار انت جميل وطيب اوى عمار يمسح دموعها : لا حول ولا قوة الا بالله طيب بتعيطى ليه دلوقتى ورد: علشان انت اجمل هدية ربنا اهدانى بيها عمار بحنية: هتوحشينى ورد بحب : انت اللى هتوحشنى اكتر علشان خاطرى حاول تيجى بسرعة عمار يطمئنها: ان شاء الله ياقلبى هاخد اجازة من بكرة يلا بقى علشان جدك مستعجل ثم احتضنها وقال : خدى بالك من نفسك لا اله الا الله ورد : محمد رسول الله ثم ذهبوا جميعا ماعدا عمار الى الشرقية ( بلدى حبيبتى ههههههه = D) :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: حبيبة : ياسر مش هتيجى برضو ياسر بضيق: صدقينى ياحبيبتى مش هينفع اجى ياريت متزعليش حبيبة باسى: بس ده فرح اختى ولازم تيجى ياسر يفهمها: ياحبيبتى مش هعرف صدقينى مش هينفع اغضب ربى الفرح مختلط وكمان هيبقى فى مناظر مش كويسة ثم قال علشان كده فرحنا هيبقى اسلامى طبعا صح حبيبة بخجل: اكيد ان شاء الله طب يلا بقى علشان اروح ليها لانها محتجانى دلوقتى ياسر : ماشى ياقلبى ثم قال بضيق : حبيبة بالله عليكى متلبسيش حاجة ملفتة انا بغار عليكى اوى حبيبة بحب : متقلقش ياحبيبى انا هلبس الاسدال ياسر وهو يمسك قلبه بتمثيل : اه ياقلبى يافرج الله ابو الهول نطق انتى قلتى ايه خجلت حبيبة لان الكلمة خرجت منها بعفوية اما ياسر لم يسمع الا :طوووط طوووط طوووط ياسر بضحكة عالية: هههههههههههههه قفلت السكة ههههههههههه مجنونة ذهبت عند اختها وهى تطير من السعادة قابلت امها: ايه جوزك اتاخر ليه مش هيجى حبيبة : لا ياماما ميرفت بجفاء: ناس متخلفة اما حبيبة لم ولن تسمح لاحد ان يعكر عليه فرحتها لقد اصبح لحياتها معنى بوجود ياسر ولن تسمح لاى احد مهما كان ان يذهب تلك الفرحة اكملت طريقها الى اختها :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: وصلوا الى الشرقية بأمان علام يدخل الى المنزل: فرحة يافرحة ورد بغباء : فرحة جنبك اهى ياجدى علام بضحكة: هههههههه لا دى جدتك ياحبيبتى اسمها فرحة برضو نزلت اليهم فرحة مهرولة وقفت امامهم ثم بكت بصوت عالى ولم تتماسك وجلست على الارض علام: ياحول الله هو انتى مش وراكى الا العياط مش كنتى عايزة تشوفى اولاد حسن اهم قدامك اهو فرحة ببكاء: غصب عنى ياعلام غصب عنى نظرت ورد الى فرحة وذهبوا اليها واحتضنوها قالت ورد: هو احنا لينا جدة قمر كده ايه ده ماشاء الله احتضنتهم فرحة وقالت ببكاء : الحمد لله الحمد لله اخيرا شفت ولادك ياحسن كان نفسى تكون معانا يابنى دمعت الاختان لذكرى ابيهم قالت فرحة: ادعيله بالرحمة ياتيتة فرحة الكبرى : ربنا يرحمه برحمته الواسعة ويجعله من اصحاب الفردوس امين يارب تدخل علام: انتو هتعملوا زى بتوع التلفزيون ولا ايه جومى يافرحة وديهم اوضتهم خليهم يستريحوا فرحة الكبرى: حاضر ياعلام ذهبوا معها الى الاعلى وبمجرد ان لمست اجسادهم السرير ذهبوا فى سبات عميق فـــــــى الصباح استيقظت على رنة هاتفها ردت بنوم : الو لم تسمع اى جواب سوى صوت انفاس سريعة متقطعة تصدر من الهاتف نظرت الى الرقم وعادت بذاكرتها الى الأمس اغرورقت عينيها بالدموع ثم حاولت تكتم صوت شهقاتها بيديها بدر بحنين: فرحة صدرت منها شهقة لم تسيطر عليها بدر بصدق : فرحة والله العظيم بحبك انا معرفتش الحب الا على ايديكى والله العظيم انتى اغلى حاجة عنى فرحة ببكاء: حرام عليك يابدر انا ذنبى ايه ليه تعمل فيا كده بدر بصوت اتٍ من الاعماق : صدقينى كان شيطان بس بع قاطعته فرحة وهى تحاول ان تقسى قلبها : انسانى يابدر وياريت تبعتلى ورقة طلاقى وتنسى انك قابلت واحدة اسمها فرحة وقفلت فى وشه الخط بدر وفلتت دمعة منه قال صوت ضعيف : مش هقدر انتى روحى حد يقدر يتخلى عن روحه احتضن مخدتها التى بجانبه واخذ يشم عبيرها وعطرها العالق بها آحتآج آن آخلع صوتك من ذآكرتي آحتآج ألف ينبوع يتفجر أسفل وجعي حتى آغتسل منك ! آحتآج صيحة كُبرى لأنزع روحك من صدري ! وأنآ أوقن بأنه يلزمني الكثير من الإحتضآرآت !! حتى آعيش لحظة بدونك ! وأدرك آيضآ أن رحيلك سيكلفني شقآء الدنيآ والذآكرة (منقول) .......: ورد كانت ورد جالسة فى الحديقة حزينة على اختها ودت لو تساعدها ولكن كيف سمعت صوتا يناديها رفعت راسها كيف لاتعرفه وهو من سكن الروح فتح لها زراعيه مع ابتسامته التى تعشقها وعينيه البندقيتين التى اسرتها جريت نحوه والقت بنفسها بين زراعيه وقالت : حمدا لله على السلامة عمار بحب : الله يسلمك زهرتى اخبارها ايه ورد وقد تخللت اصابعها اصابعه وتمشى معه الى الداخل: الحمد لله ياحبيبى تعالى جوا علشان ترتاح من السفر الفصل الرابعه والعشرون فى الداخل عمار :السلام عليكم الجميع : وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته قال علام : اتفضل يابنى فرحة الكبيرة باستغراب: مين ده ياعلام علام: ده جوز ورد يافرحة فرحة بود : باسم الله ماشاء الله تفضل يابنى يا الف مرحب عمار بصوت رجولى: ربنا يكرم اصلك ياحجة اخبار حضرتك ايه فرحة بعتب : الحمد لله بس ايه حضرتك دي انت دلوجتى فى مجام ورد بالظبط والله انا حبيتك لله فى لله عمار بخجل : ربنا يبارك فيك القلوب عند بعضها ورد بشقاوة: الحق ياجدو تيتة بتعاكس جوزى يرضيك كده سمعتنا راحت فى الطين الجميع:هههههههههههههههه علام : الكلام ده صح يافرحة وانا اللى فاكرك بتحبينى فرحة بخجل : يووووه اسكت بقى ياراجل ورد : الحق ياعمار مسلسل العشق الممنوع هيبدا دلوقتى عمار يجاريها: غمضى عينك ياحبيبتى بسرعة فرحة قامت بخجل كالمراهقين : والله مانا جاعدة معاكوا هه الجميع :ههههههههههههههههههه كانت سعدة علام لاتوصف مع هذا الجو الأسرى الذى لم يعيشه من قبل قال بضحكة : ينفع كده كسفتوها انا هروح اصالحها وانتى ياورد خدى جوزك يرتاح شوية ثم التفت الى عمار وقال البيت بيتك يابنى انت مش غريب عمار بود: تسلم ياحاج ورد : تعال بقى هفرجك على البيت ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: تجرى الايام سعيدة على البعض مريرة صعبة على اخرين والدة تامر : ايه ياتامر يرضيك اللى بيحصل ده تامر : فى ايه ياماما ايه اللى زعلك كده والدته بكيد الحموات : يرضيك اللى مراتك بتعمله ده مش كفاية واخد ليها شقة فوق لوحديها وكمان مش بتورينا وشها امال فين كلام لما اتجوز هخلى مراتى تخدمك ومش هخليكى عايزة حاجة تامر : من عنيا بس كده اهم حاجة رضاكى والدته وهى تلوى فمها : مش بناخد منك الا كلام وبس يابن بطنى اما نشوف اخرتها ذهب الى شقته فى الاعلى وجد زوجته تطلى اظافرها تامر : السلام سارة : وعليكم السلام انت جيت ياحبيبى اجهزلك الاكل تامر بغيظ : هو انتى لسه مش جهزتيه امال بتعملى ايه طول اليوم سارة بزعل : فى ايه ياتامر انت عايز تتخانق وخلاص تامر بصوت عالى: سارة من بكرة الصبح تنزلى عند ماما وتعملى معاها شغل البيت سارة بدهشة: والله هو انا متجوزاك ولا متجوزة امك قال وهو يحاول ان يتحكم فى اعصابه : اسمعى يابنت الناس انا مش متجوزك ديكور وانسى الدلع اللى فى بيت اهلك عايزة تتحاشى غضبى اسمعى كلام امى لو ريحتيها يبقى كده بتريحينى سارة بدموع: بس احنا مش اتفقنا على كده ياتامر هى دى العيشة الحلوة والاحلام الوردية اللى انت وعدتنى بيها تامر : اديكى قولتى احلام احنا فى واقع مش احلام ياختى ثم قال وهو يدخل الى الغرفة دى بقت عيشة تقرف اما سارة فضلت تبكى مكنتش متوقعة ان حبيبها اللى اتحدت اهلها علشانه يعاملها بالطريقة دى ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ورد: هههههههههههههههه شكلك حلو اوى وانت بالجلابية عمار بغيظ : والله امال عمالة تضحكى ليه ورد بحب : والله بتكلم جد عمار بحب مماثل : لا انا حلو بس علشان شايفانى من عيونك اللى بتخلى كل حاجة حلوة ورد بخجل : انت اللى احلى حاجة فى حياتى ثم شعرت بدوار عمار بقلق : حبيبتى فى ايه مالك ورد ونفسها يضيق :عمار معلش افتح الدرج ده هتلاقى علبة بخاخ هاتها عمار جرى بسرعة وجابها واداها ليها وبعد شوية قال وهو لسه قلقان :انتى تعبانة من امتى ياورد ورد : دى حالة بتجيلى من قبل لما ماما تم*و*ت والدكتورة قالت ضيق فى التنفس بس بقالها كتير مش جت عمار بخوف :لا لازم نروح المستشفى ونتاكد انتى مشفتيش نفسك مش كنتى قادرة تتنفسى ورد بابتسامة باهتة: صدقنى ياحبيبى والله شوية كده وهبقى كويسة عمار يضمها الى صدره بقوة والقلق مازال يملأه :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: عاد من الشركة وصعد الى غرفته فى الأعلى حياته كلها تمشى برتابة شديدة ياكل ويشرب ويعمل وينام كل شىء يمشى بشكل روتينى كان الروح سحبت منه صلى فرضه ووضع رأسه على وسادتها وأغمض عينيه ثم تفاجأ بمن يلمس على شعره التفت بفرحة ظنا انها هى لانه تعود على تلك الحركة منها ثم مالبث ان هربت البسمة من شفتيه قال: امى صباح بحنية : مالك ياقلب امك بدر ويضع رأسه فى حضنها : تعبان يأمى صباح: سلامتك ياحبيبى علشان خاطرى ارجع بدر بتاع زمان بدر بغصة : وحشتنى اوى ياامى مكنتش اعرف انى هحبها اوى كده صباح وهى تداعب خصلات شعره : قولى بحق يابدر انت حبتها بدر : اوى اوى ياامى مكنتش معترف بحاجة اسمها حب بس لما عرفتها حسيت كأنى مراهق كنت بتصرف على طبيعتى معاها دى بقت جزء منى يا امى صباح : اعترف يابدر انك حبيتها من قبل ماتعرف هى مين وبعد لما عرفت خفت لتضيع منك بس انتقامك كان اقوى منك واخترت الطريقة الغلط بدر ويدفن رأسه اكتر فى حضن والدته: كنت خايف لتضيع منى لو عرف مكانها قبلى انا معرفش حبيتها امتى بس لما كنت بشوف نظرات الاعجاب من زمايلها فى الشغل بغير عليها لما حاجة تتعلق بيها بلغى عقلى على طول انا حبيتها من قبل ماعرف هى مين صباح : صدقنى يابدر البنت بتحبك برضو صدقنى احنا ستات زى بعض وحبها باين من نظراتها ليك ومن غيرتها لما تكون ليليان هنا دى كانت بتجيلى وتقولى احكيلى عن حياة بدر وكل كلمة بتدل على حبها ليك بس قولى انت لحد دلوقتى رايدها بدر: ماقدرش اعيش من غيرها صباح وهى تربت على ظهره : يبقى ارجع بدر بتاع زمان اللى لما يعوز حاجة لازم يجيبها روح ليه وفهمها بالراحة صدقنى هى بتحبك بدر بأمل : تفتكرى ياأمى هتفهمنى وهتسامحنى هزت صباح رأسها بإيجاب :::::::::::::::::::::::::::::::::: ياسر : مش مصدق نفسى يوم الخميس يجى بسرعة حبيبة سكتت بسعادة ممزوجة بالخجل ياسر : يالهوى انا دلوقتى بقيت بحب الفراولة اوى يافراولة انتى ياطماطم حبيبة بخجل : ياسر لو مسكتش هقوم وهسيبك لوحدك ياسر وهو يضع يده على فمه : لا خلاص سكت اهو كده عاجبك حبيبة بانتصار : ايوا كده ثم قالت بشقاوة وبدلع لاول مرة : لو مكنتش عاجبنى مكنتش وافقت عليك ياسر وهو يتنهد بقوة وبتمثيل : يامثبت العقل والدين يارب حبيبة ضحكت عليه بعدين قالت: شفت ورد راحت الشرقية يابختها هناك جو حلو اوى خضرة وجو ريفى كده احسن من الحبسة اللى هنا دى ياسر يضحك عليها : لا شيلى من بالك موضوع الخروج ده احنا لما نتجوز هحبسك ومش هخرجك ابدا حبيبة بتفاجأ : نعم ياخويا هتحبسنى فين ياسر بحب : هحبسك جوه قلبى ومش هخرجك أبدا سكتت حبيبة بخجل :::::::::::::::::::::::::::::::: عمار بشك : ورد انتى كنتى بترجعى فى الحمام ورد بكذب : لا خالص عمار : متاكدة انا سمعت صوتك وانتى بتكحى جامد ورد بنفى لكى لا تقلقه : لا ابدا دى شوية كحة يمكن تغيير جو وفجأة رن هاتف عمار استغرب : ده بدر ورد بغضب : عايز ايه مش كفابة اللى عمله عمار بهدوء: استنى بس ياورد يمكن عنده حاجة مهمة ثم فتح الخط: السلام عليكم ....... ايوة........ والله مش عارف اقولك ايه ......... طيب استنى هقول لورد وارد عليك ........تمام وعليكم السلام ورد: عايز ايه عمار بهدوء : عايز يجى يتفاهم مع فرحة بس من غير لما حد يعرف علشان هيرفضوا ورد برفض : ده كدب عليها ياعمار ومتجوزها انتقام عمار وهو يحترم خصوصية فرحة: صدقينى لازم يقعدوا مع بعض ويحطوا النقط على الحروف على الاقل علشان يبقى كل واحد عارف اللى ليه واللى عليه ورد باقتناع : طيب وهو فين دلوقتى عمار: فى الطريق ورد حطت ايدها على بطنها وجريت بسرعة على الحمام وطول ماهى جوة وعمار سامع صوت ترجيعها وقلقان عليها وقرر انه لازم يوديها تكشف بص للباب اتفتح ورد باعياء :عمار الحقنى انا بعدين أغمى عليها عمار جرى ناحيتها بسرعة وقلبه واجعه على حبيبته : ورد ردى عليا ياحبيبتى بعدين جاب برفان ليه وشممه ليها فضلت تغمض وتفتح فى عينها لحد لما فاقت عمار بدموع عالقة فى عينيه: حبيبتى قلقتينى عليكى ياريحانتى وقعتى قلبى ورد لتطمئنه : ماتقلقشى ياحبيبى انا عمار يقاطعها :والله العظيم لهتقومى دلوقتى نروح للدكتورة ورد: صدقنى انا دلوقتى احسن عمار برفض : انا حلفت وهنروح علشان اتطمن وانا هتصل ببدر واقوله يستنى شوية ركب عمار عربيته وسال على دكتورة كويسة وراح ليها الدكتور : مبروك المدام حامل عمار بص لورد بفرحة والضحكة مرسومة على شفايفه وهى الفرحة مكنتش سايعاها الدكتور باشفاق : بس نظروا اليها بقلق الدكتورة: المدام عضلة القلب عندها ضعيفة ومش هتستحمل ولادة وحياتها هتبقى فى خطر علشان كده الحمل لازم ينزل الفرحة هربت منهم عمار بص ليها والدمعة فى عينه اما ورد خلاص غمضت عينيها ودموعها قبل ماتحرقها حرقت قلب عمار :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: نذهب عند بدر بعد لما عمار كلمه واعتذرله : ياربى طب انا اعمل ايه ارجع لا لازم اكلمها مش هقدر ابعد عنها اكتر من كده راح عند البيت لقى البواب قاعد ومش هينفع يدخل لان لو علام شافه هيطرده ومش هيخليه يوصلها بص للجنينة مكان لما وقف معاها وهما صغيرين رسم البسمة على وشه وقال جايلك ياقلبى جايلك راح لقى البواب دخل الحمام نط من على الصور ومن حظه كان فيه شجرة كبيرة ناحية اوضتها لانه لما عمار اعتزرله خلاه يوصف ليها البيت وهى قاعدة فى اى اوضة طلع على الشجرة بحرفية وضحك على نفسه وقال : بقيت زى الحرامى يلا اطلع قبل ماشارلوك هولمز ييجى نط فى البلكونة وبص من الباب لقى الأوضة فاضية اتنفس براحة بس سمع حد جاى وشاف مقبض الباب بيتقتح مكنش معاه وقت يلحق يستخبى فبسرعة استخبى ورى الباب دخلت فرحة بتعب من حملها ونفسيتها واتنهدت بصوت عالى :آآآه عمار قال بهمس من غير مايحس : سلامتك من الآه ياقلبى اما فرحة حست بحركة وراها التفتت وخافت لما لاقت راجل لابس جلبية ولافف شال على وشه ومش باين الا عنينه لسه هتصوت عمار اتفاجأ لما لقاها هتصوت جرى ناحيتها وحط ايده على بقها ورجعها لورى لحد لما سندت على جدار الاوضة بصت ليه بخوف ولكن لما شافت عنيه قلبها فضل يدق بصوت عالى وبقت بتتنفس بسرعة دموعها نزلت وجريت على ايده وهى مدت ايديها لايديه ونزلتها بدر مش مانع لما سحبت ايده قالت بهمس يغلبه الشوق والحنين : بـــــــــدر عنـــــدما تلتقي العيونلحضات رائعه .. ونضرات ذائبهوالسن جامده .. وشفاه مضطربه .. وقلوب خافقهوشعور غريب .. يخالج القلب ويهز الوجدان ..!!في هذه اللحضات يعجز القلب عن ابطاء دقاته المتسارعهوتعجز الارجل عن التقدم او التاخر قليلآ!!تتسارع الانفاس..! ويضطرب الاحساس..!يرقص القلب طرباً .. وتذرف العين فرحاً .. وتحمر الخدود خجلآ ..اخيرآ تفك القيود قليلآ ..تتحرك القدمان .. ويتقارب الجسدان ..حتى يصبح أحدهما يحس بدفئ انفاس الاخر ..لحضات قصيره ..ويتقاربان اكثر تضع كفها في كفه وترمي نفسها في احظانه..وكأنها طفل صغير ارتمى في احضان امه..!!يبتل صدره من دموعها فيأخذه الحنين ..فلا يتمالك نفسه فيطبق عليها ذراعيه..وكأنه غريق وجد قطعة خشب وجد فيها اسباب النجاة من الم*و*ت..!ترفع وجهها قليلآ لتتامل ملامح وجهه ..تتكلم عيناها حين يصمت لسانها قائله: لن اسمح لك ان تتركني مجددآ ..فتجيب عيناه هو الاخر:سأفكر في الانتحارقبل ان افكر في ذلك ..تعود هي مجددآ لاحضانهاخيرا ينطق لسانها بعبارة واحده: (اشتقت اليك كثيرا)فيجيب هو قائلا: اما انا فكدت ام*و*ت من شدة اشتياقي اليك ..ترفع وجهها قليلأ ..وقد فاظت عيناها بالدمووعوتتكلم بصوت شاحب من شدة العبراتوعلى وجهها مرسومة علامات استفهام وطلب تاكيد: انت لن تتركني مجددآ؟؟؟؟؟يصمت هو قليلآ ثم يتحرر لسانه قائلآ:لا احد يترك الحياة الا اذا كان يريد الم*و*توكل هذا عندما تلتقي العيون ..فعندما تلتقي العيون لا اريد احدآ ان يسال ماذا سيكون.فهذه ليست اي عيون ..هذه عيون حبيبين وعاشقين فرقهما الــــــقدر..!!اجل فرقهما القدر .. && الفصل الخامس والعشرون&& قالت بهمس يغلبه الشوق والحنين: بـــــدر قال بصوت عاشق بعد ان ازال العمامة وهو ينظر فى عينيها: عيون بدر ادارت وجهها وقالت بألم: متقولش حاجة انت مش قاصدها امسك وجهها بيده وقال بصدق: بصى فى عنيا وقولى انتى شايفة ايه فرحة تشتت نظراتها فى انحاء الغرفة متفادية النظر الى عينيه بدر يسند جبهته الى جبهتها ويقول وهو يتنهد تنهيدة حارة تعبر عما فى قلبه: كفاية بقى فرحة بصت ليه: كفاية ايه بدر: كفاية بعد ..كفاية عذاب..كفاية نعذب نفسنا بذنب احنا ملناش دخل فيه ثم قال بوجع: انتى متعرفيش انا اتعذبت وقسيت اد ايه فى حياتى كنت بتمنى الم*و*ت كل يوم وانا بلمح دمعة امى دمعة حرمان وحزن وعذاب متعرفيش انا عنيت اد ايه لحد لما وصلت للى انا فيه بدر اللى الناس بتخاف منه مكسور من جواه وانتى اللى رجعتيلى الامل صدقينى انا حبيتك من قبل ماعرف انتى مين خفت تضيعى منى واللى حصل كان رد فعل فرحة زعلت على حبيبها حست بنبرة الحزن فى صوته بصت ليه ولاول مرة تشوف بدر بالشكل ده لحيته كبرت شوية وشكله باين عليه انه تعبان انهارت حصونها رفعت ايديها ولمست وشه ولقت لسانها بيقول غصب عنها: بدر انت تعبان مسك ايديها وباسها: طول مانتى مش معايا انا من غير روح فرحة بألم: بس قدامنا صعوبات كتير اهلنا بيكرهوا بعض لانت هتقدر تعيش من غيرهم ولا انا هقدر اعيش من غيرهم بدر بصدق: مش هنضيع عمرنا علشان ماضى فرحة بضياع: طيب وجدى بدر: فرحة انت متعرفيش جدك عمل فينا ايه خد ارضنا وشردنا انا شايف انه ندم بس لا انا ولا انت لينا ذنب ولا اى حد يقدر يبعدنا عن بعض وهيجى فى يوم اهلى واهلك هيرضوا فرحة: بس هما هيـ بدر يقاطعها وهو يفتح يديه قائلا بحنبن: وحشتـــــينى تركت كل الخوف وراءها وسمحت لنفسها ان تسقط بين احضانه وتبلل صدره بدموعها تبكى الم فقدانه ::::::::::::::::::::::::::::: عمار مسك ايديها علشان يطمنها وقال للدكتورة: وايه اللى مطلوب دلوقتى اهم حاجة صحتها الدكتورة بأسف: الجنين لازم ينزل ورد بسرعة:لأ مش هنزله عمار بغضب لأول مرة: ورد ورد بحزن: مش هنزله ياعمار عمار تجاهلها وبص للدكتورة وقال : والمفروض الاجراءات دى تتم امتى الدكتورة: على الاقل بعد يومين لما تكون نفسية المدام اتحسنت عمار قام ومسك ايد ورد: ربنا يقدم اللى فيه الخير طول الطريق عمار حاضن ايديها وبيحاول يهديها وقلبه بيتقطع مع كل شهقة ودمعة بتنزل من عين حبيبته وصلوا البيت ومن حظهم كانوا كلهم نايمين قال عمار وهو بيحضن وجهها بين ايديه: حبيبتى قولى الحمد لله ورد بشهقات متقطعة: الحمد لله عمار: صدقينى كله خير الحمد لله اننا عرفنا دلوقتى ورد بخوف: عمار ااانا ممش هنزل الطفل عمار بيحاول يتحكم فى أعصابه: ورد انتى عارفة انتى بتقولى ايه انتى كده بتروحى للم*و*ت برجليكى ورد بدموع: عمار انا كده كده هم*و*ت بابا كان عنده القلب برضو ومات عمار بصوت عالى: بس وبعدين حضنها وقال ودموعه بتجرى على خده: ورد انتى مش عارفة انا ممكن يحصلى ايه من غيرك انا معرفتش الحياة الا على ايديكى ارجوكى مش تقولى الكلام ده تانى الدكتورة قالت لو الطفل هينزل ومشيتى على العلاج كله هيبقى تمام ورد بألم: انا عارفة ياعمار انى هييجى فى يوم وقلبى هيقف وقبل مام*و*ت نفسى اسيب ذكرى تفكرك بيا علشان كده سامحنى انا مش هنزله عمار بغضب خوف ورد: وردانتى ليه مصرة تعذبينى ورد بحزن: شفت انا مش بسببلك غير الالم والعذاب ..عمار اتجوز و عمار بصوت اعلى: بس لحد هنا وكفاية اعملى حسابك هنسافر بكرة وطلع بغضب والدموع مالية عنيه وسايب وراه قلب متحطم أگثرهم يردِدون لأحبتهم ( عسى يومِي قَبل يومِگ ) إِلآ أنآ عگسهم .. فَأني آخاف على عينآگ أن تنزِف عند سماع خبر رحيلي .. ولا أكون بِجانبِگ لِأمسَح دموعگ .. آخاف آن تحتاجني يوماً و لا تججدني .. آخاف آن تخطئ , ولا تجِد من ينبهگ .. آخاف آن تگونِ وحدگ , دون ونيس .. آخاف أن تفرحِ , و لآ أشاركگ .. آخاف أن تحزنِ , ولآ آرسم أبتِسامتگ .. آخاف أن تتآلم / تتعذب .. آخاف عليگ من گل شيء في بعدي عنگ فّ يَ رب , لآتجعل ﯾۉمَہ قبليّ , ولا يومي قبلِہ .. بل خذنا گلانآ , في يوم وساعہ ودقيقہ وآحده .. ::::::::::::::::::::::::::::::::: قالت وهى تلعب فى شعره: بدر بدر: امممم فرحة: هنقول ايه لجدى مش هيوافق على قرارنا بدر يمسك يدها ويقبلها: اديكى قولتى قرارنا انا هكلمه الصبح ان شاء الله فرحة بتلعثم: بس لو عرف انك هنا فى البيت من غير اذنه هيرفض اكتر بدر باطمئنان: مكنش قدامى غير الطريقة دى علشام اعرف اوصلك صدقينى كل حاجة هتبقى تمام المهم انك ماتسبنيش فرحة بحب: مستحيل اسيبك بعدين نطت بفرحة وافتكرت انها مش قالت ليه عن حملها مسكت ايديه وحطتها على بطنها وغمضت عنيها بدر استغرب قال بخوف: حبيبتى فى حاجة بتوجعك فرحة بسعادة: اه هنا وبتشاور على بطنها بدر: خلاص قومى لازم نروح للدكتور فرحة بخجل: لا مهو الدكتورة قالت هفضل كده لحد 6 شهور كمان بدر باصرار: لا انتى كده قلقتينى اكتر قومى هنروح للدكتور يعنى هنروح فرحة بغيظ: ايه يابدر انت غبى كده ليه بدر بص ليها ببلاهة فرحة بخجل: انا حامل بدر مكنش مصدق اللى سمعه فرحة بخوف: بدر انت مش فرحان بدر استوعب بص ليها ودموعه نزلت على خده ركع على الارض ولمس بطنها يعنى هنا ابننا فرحة بتمسح دموعه بحنية:ايوة بقاله 3 شهور ضمها بسرعة وقال بسعادة: المرة دى علشان ابننا ربنا يخليكوا ليا :::::::::::::::::::::::: فى الصباح صحيت ورد مصدعة لانها فضلت طول الليل تعيط ومش نامت الا بعد الفجر على سجادة الصلاة صحيت لقت نفسها نايمة على السرير ومتغطية ابتسمت بوهن وقالت: ربنا يخليك ليا انا بعمل كده علشان بحبك طلعت بره لقتهم قاعدين قالت وهى بتحاول تبتسم: السلام عليكم الجميع: وعليكم السلام روحى قولى للخدامة تحضرلك الاكل ياورد ورد: حاضر بصت ناحية عمار لقته بيبصلها بعتب ولوم ماستحملتش النظرة دى من حبيب قلبها حاولت تخلى دموعها متنزلش وهى ماشية لقت فرحة فى طريقها والسعادة باينة عليها فرحة وهى بتبص حواليها: ورد تعالى عايزاكى فى موضوع مهم ورد باستغراب: ايه خير فرحة بخجل: بدر هنا ورد وهى مش فاهمة حاجة: هنا فين فرحة وهى بتشاور على فوق: فوق فى اوضتى ورد بسعادة: يعنى اصطلحتوا فرحة بخجل: ايوة بس خايفة من جدو ورد: متخافيش هنحاول نفهمه بالراحة اهم حاجة لازم تدافعى عن سعادتك فرحة: طيب هقوله ايه دلوقتى ورد بتفكير: بصى خلى بدر يطلع بره البيت ويجى من الاول علشان لو جدى عرف انه هنا هيعند اكتر فرحة بايجاب: ماشى :::::::::::::::::::::: حبيبة: اهدى بس ياسارة حرام اللى بتعمليه فى نفسك ده سارة ببكاء: انتى مشفتهوش ياحبيبة بيفضل امه عليا حبيبة بحكمة: ياقلبى هى امه ولازم يكون بار بيها سارة وما زالت تبكى: طيب بس مش يولفقها على كل حاجة دى عايزانى خدامة ليها وهو مش عاد زى ايام الخطوبة ياحبيبة بكى جاف معايا حبيبة بحزن: انا حذرتك منه ياسارة وانتى اللى عاندتى سارة : ياريتنى سمعت كلامك ياريتنى حبيبة بود: سارة مش تستسلمى ده نصيبك لازم تواجهى المشاكل صدقينى ربنا هيحلها خلى عندك يقين بس بالله سارة بحزن: ده بيشك فيا تصدقى منعنى من انى استخدم الفيس والواتس والموب وبيقول انه مش واثق فيا وانى ممكن اكلم غيره زى ماكلمته قبل الخطوبة حبيبة : انا مش هقولك ده غلطك لا مش لازم نضيع الوقت فى اللوم صلحى علاقتك مع ربنا الاول علشان ربنا يصلح الاحوال بينكم صدقينى بعدين قالت: سارة انتى محافظة على الصلاة سارة بخجل: ها الصراحة بصلى كتير قضى حبيبة بود اخوى: صدقينى ياقلبى صلحى نفسك الاول هتلاقى ربنا معاكى وان شاء الله هيهدى جوزك وانا ان شاء الله هبقى ارن عليكى عند صلاة الفجر علشان مش تكسلى سارة بندم وخجل: حبيبة انا اسفة على كل اللى حصل منى انا كنت انانية معاكى والحمد لله انك مش تاثرتى بدلع ماما لانها سبب من الاسباب فى اللى بيحصلى حبيبة وهى تحتضنها: مفيش بين الاخوات شكر ياغبية انا هنا فى وقت تحتاجينى فيه يلا بقى علشان مش تتأخرى على بيتك سارة بامل: حاضر ::::::::::::::::::::::::::::::: عبد الحميد: المسامح كريم ياعلام ياسر وهو يقبل جبينها : مبروك ياقلبى ربنا يقدرنى واسعدك بدر بصدمة : فرحة ايه اللى انتى مهبباه فى نفسك ده عمار بغضب قال وهو يغلق الباب خلفه بقوة: مش عايز اطفح حاجة هروح اتخمد احسن ( فضلتم تقروا عليهم

مقالات ذات صلة

رائعة جديدة حصري من26للاخير

قصة قصيرة

اتهوست بيها من1-5

الرواية المطلوبة من31للاخير

المفاحاة

الرحمة 4الاخير

اترك تعليقاً إلغاء الرد