أدهم الاخير
نهال بصتلهم بحيره : مالـو بقـاا رافض يرضع ليـه ؟ سلوي : حاولي تاني بس كدا يمكن منزلكيش لبن لسه ” وفضلو يحاولو معاه لحد ما بدء يرضع شويه ويعيط شويه ” نهال رجعت راسها علي صـ,,ـدر ادهم : هطلع من هنا امتي مبحبش ريحة المستشفيات ومش مرتاحه ادهم : الساعه داخله علي واحده دلوقتي اهي نطمن بس من الدكتوره ان كله تمام ونمشي علطول ” شويه والدكتوره دخلت وقالت ان نهال تفضل لصبح اضمنلها ، ادهم اصر علي الكل يمشي وهو اللي هيفضل مع مراته ، وفعلا الكل مشي وفضل ادهم ونهال وعيسي ”
ادهم شايله ورايح جاي بيه في الاوضه : انا عايز افهم داا صاحي ليه ؟ نهال وهي بتاكل تفاحه بتعب : مش عايز تخلف قـابل بقـا يحبيبي ادهم بصلها بطرف عينه : ما انا لسه هخلف بإذن الله شدي حيلك معايا كدا نهال شمت ايدها بقرف : انا حسه ان ريحتي بنج علي ديتول يا ادهم ريحتي مستشفي وانا قرفانه ادهم راح عندها وباس دماغها : حقك عليا يقلب ادهم النهار يطلع بس ونمشي من هنا وهديكي انضف دش يروقك
نهال بصتله يإرهاق : بطني خست ولا لسه تحسني بكـرش ؟ ادهم ضحك بخفه وقال : هو انتي كان باين عليكي بطن قبل كدا اصلا دا اللي يشوفك مكنش يصدق انك حامل نهال ابتسمت ومسكت ايده وشافت ساعه تاتش سودا في ايده : اللـه الساعه دي جبتها امتي ؟ ادهم ببتسامه : معايا بقالها شويه اشمعنا ؟ نهال بصتله : طب اقلـع.. ادهم بعدم فهم : اقلـع..اقلـع ايـه ؟
نهال وهي بتفكها من ايده : الساعه هلبسها انا علشان انا كنت عايزه واحده زيها بس نسست اقولك عليها ” وحطيتها علي ايدها ” لبسهالي بقا علي الكانولا في ايدي مش هعرف ادهم ابتسم لأنها كبيره اوي في ايدها لكن لبسهالها : جميلـه يروحـي نهال بصت علي الساعه بإعجاب : شاطر يا ادهم انك جبتها ادهم بضحك : شاطـر..؟ ” نهال بتحاول تنسي وجعها بالكلام ، وادهم عارف كدا كويس فَـ فضل يلاغيها وهو شايل ابنـه ”
“” انتظرو القادم “” الفصل الرابع والخمسون 54 ” النهار طلع علي ادهم ونهال اللي مناموش ولا لحظه بسبب ابنهم الزنـان زياده عن اللـزوم ، ادهم رايح جاي في الاوضه وهو شايل ابنـه ونهال نايمه علي السرير بتعب ” نهال بصوت مرهق : ادهم هنروح امتي انا تعبت من السرير ومن ريحة المستشفي ومن كل حاجه عايزه اروح.. ادهم بصلها وقال بصبر : الدكتوره بس تيجي تطمني عليكم وهنمشي يا نهال اللي خلاكي صبرتي الليل كله تصبري ساعه كمان
