ريم 3الاخير
رضوان:ادخلى ارتاحى دلوكت وبكره هروحك ايه:بجد طب متروحنى دلوقتى انا كنت رايحه عند خالتى رضوان بعصبيه:عند خالتك والا عند ابن خالتك الكيف الجدار ده ايه بخوف :لا لا انا والله كنت رايحه لخالتو رضوان:انا همشي دلوكت وهسيبك اهنه وهرجع بالليل نقعد شويه ايه بخضه :انت هتسبنى في المكان دا لوحدى ؟ رضوان:عايزانى اجعد واياكى ؟ ايه بخوف:لا روحنى الله يخليك رضوان بعصبيه:مفيش مراوح من اهنه خلاص انسي خالتك ديه وخرج واغلق الباب خلفه بسرعه ايه بصراخ:افتح الباب حرام عليك افتح الباب الحقونى حد يلحقنى
وجدت ان حديثه صحيح فلا احد يستمع اليها فى هذا المكان جلست على الارض تبكى حظها (متاهه القدر)بقلم/هبه الله عوض (بوبا) يجلس مع زوجته باحدى المطاعم بمنطقه السلطان احمد باسطنبول نسمه بسعاده: الله المكان جميل جدا بجد المنطقه دى تحفه والشاورمه التركى جميله جدااااا سمير بسعاده :انتى مبسوطه نسمه بسعاده:جدا ولو خلتنى اركب منطاد فى وادي كبادوكيا هبقى اسعد كمان سمير ضاحكا:هههههههههه انا مش عايز اسعد انا عايز نسمه نسمه بحزن مصطنع :كده مش هتخلينى اركب منطاد
سمير ضاحكا:هههههههه قلبتى كده ليه نروح وادى كبادوكيا دا منرحهوش ليه نسمه بسعاده :بحبك اوى وكل متفسحنى هحبك اكتر سمير ضاحكا:ههههههههههه حبك غريب خالص نسمه بغرور:امال هو اى حد والا ايه سمير:ايه ناويه تروحى حته تانيه انهارده والا نمشي نسمه:لا انا بصراحه تعبت كفايه كده لسه قدامنا ٦ايام نبقى نكمل سمير:اه انتى ناويه متسبيش حته متزوريهاش نسمه بحب:اه يمكن منعرفش نيجى هنا تانى سمير:عندك حق يالا بقى نتمشي شويه قبل منروح نسمه:يالا يا حبيبي سمير:لا كده نروح احسن
نسمه ضاحكه : قليل الادب يالا نتمشى (متاهه القدر) بقلم/هبه الله عوض (بوبا) بعدما تركها ذهب الى والده ليخبره باحتجازه لها ببيت مهجور منصور:براوه عليك يا رضوان انت كده ولدى رضوان:بس انت ناوى تعمل ايه منصور:اعطى مفتاح البيت الجديم لاخوك فريد وهو عارف الهيعملو كويس لغايه ما المحامى يحضر الورج رضوان:ورق ايه يا ابوى منصور بشر:الورج الفيه فلوس ابوى الحرمنى منيها وعطاها لبت ابنه كانى متعبتش في الفلوس ديه رضوان:مش انت جولتلى انك هتزوچهالى منصور:هههههه ازوجهالك ازاى وهى متزوچه
