ريم 3الاخير
حنان:اهو شادى جه شادى: مساء الخير نسمه: مساء النور حنان: مساء الفل يا حبيبي شادى ضاحكا:ايه كنتو جايبين في سيرتى ؟ نسمه ضاحكه:اه فعلا كنا جايبين فى سيرتك انت وسمير شادى:خير جيبين فى سيرتنا ليه حنان بحزن:عشان مريم يا شادي عايزه تطلق ومش بتقول سبب شادى:وعادل بردو مش راضي يطلق ومش عايز يقولى ايه الحصل نسمه:دا ملحقوش مكملوش شهرين شادى:انا هحاول اتكلم معاها تانى وانتى يا نسمه حاولى تعرفى منها ايه السبب يمكن نعرف نصلح بينهم
نسمه:حاضر يا شادى شادي:انا هطلع اغير هدومى الغدا جاهز والا ايه ؟ حنان : اه يا حبيبي اطلع غير هدومك وانزل نتغدا كلنا سوا وانتى يا نسمه اطلعى نادى على مريم نسمه:حاضر يا ماما (متاهه القدر)بقلم/هبه الله عوض (بوبا) تجلس بحجرتها تبكى بصمت على حظها العاثر الذى اوقعها بالزواج من شخص اهانها ولكنها احبته تكره ذلك القلب الذى نبض بحبه يوما يقطع شرودها طرق علي الباب تمسح دموعها سريعا وتهتف:ادخل نسمه وهى تدلف لداخل الحجره:ايه يا مريومتى مش هتيجى نتغدا سوا
مريم:مليش نفس والله يا نسمه نسمه بحزن :كده هيبقي لا انتى والا سمير😔 مريم ضاحكه:يعنى انا جوزك البديل والا ايه نسمه:انتى حبيبتي يا مريومتى 😘 مريم:اه اه اضحكى عليا بكلمتين طيب هنزل اتغدا نسمه ضاحكه:ههههههه ايوه كده دى داده سهير رجعت من بيت بابا مريم:هههههههه ماشي ياختى انزلى قدامى وهبط الفتاتين الى الاسفل لتناول الغداء معا يجلس الجميع لتناول غدائهم فتهتف حنان:امال سمير فين يا نسمه نسمه:وراه شغل انهارده مش هيقدر ياجى يقطع حديثهم الجد قائلا:ازيكو يا ولاد ؟
نسمه وشادى ومريم:الحمد لله اخبارك ايه يا جدو حنان:حمدالله على السلامه يا بابا اتفضل اتغدا معانا جلس كامل براس السفره قائلا:ايه يا مريم مش ناويه ترجعى لجوزك والا ايه ؟ مريم بضيق:لا يا جدو مش هرجع انا عايزه اطلق كامل: وايه الحصل عشان تاخدى القرار دا ؟ مريم:دى حياتى وانا مش عايزه اكمل معاه كامل بعصبية:انتى مفكره الجواز لعبه انهارده عايزاه وبكره لا رجعت فى كلامى طلقونى منه مريم بعصبيه:بعد ازنكو انا شبعت كامل ببرود:خدى بالك انا اتكلمت مع جوزك وهو جاى ياخدك انهارده وهتروحى معاه
مريم تنظر له بصدمه:لا انا مستحيل اروح معاه كامل بعصبيه:هتروحى مع جوزك وده اخر كلام عندى مريم بعصبيه:انا مش هروح فى مكان ومش من حقك تاخد قرار فى حاجه تخصنى من غير علمى كامل ببرود :يا فاطمه…. فااااااطمه فاطمه راكضه:ايوه يا بيه كامل:اطلعى حضري شنطه مريم عشان هتروح بيتها انهارده فاطمه بفرحه:تحت امرك يا بيه مريم بعصبيه:انا مش هرجع للبنى ادم دا استحاله ارجع البيت دا تانى شادى بهدوء:جدى مينفعش البيحصل دا مريم مش عايزه ترجع ومينفعش نغصب عليها
