القميص 1

سيف پغضب : باسم بطل القرف ده يا شيخ اتقى ربنا انا مش عارف هتفضل كده لحد امتى ترضى تتجوز واحدة غيرك يبصلها ولا يعكاسها ولا اخواتك البنات ترضلهم كده

باسم : اه نفس المحاضرة بتاعت كل يوم

سيف : لا محاضرة ولا غيره انت خلاص الكلام ملوش فايدة معاك بس لو سمحت مش عايز حد يدخل الشركة احنا ما صدقنا الشركة تقف على رجليها مش عايزين حاجة تاثر على سمعتها

باسم : يعنىى انا اللى هبوظ سمعتها يا سيف

سيف : بعمايلك دى يا باسم اكيد عايز تمشى تتسرمح يبقى بره مدخلش عليك الاقى واحدة فى مكتبك افرض حد من العملاء شاف المنظر ده يقول ايه

باسم : طيب تصدق البت كانت ھتموت عليك لما شافت عينيك الخضراء وشعرك ده كانت عايزة تتعرف عليك

سيف بنفاذ صبر : اقول ايه يقولى ايه …..امشى يا باسم على مكتبك بدل ما ارتكب فيك جناية

نعود مرة اخرى للبيت تجرى ارؤى بسرعة على والدها الذى يتصفح الجريدة

بابا انا هخرج النهاردة انا ويحيى ممكن

حسين : تخرجوا تروحوا فين انتوا يدوب مخطوبين ومفيش كتب كتاب يعنى مينفعش

ارؤى : معلش يا بابا يا حبيبى اصلنا هنروح مكتب الديكور اللى هيعملنا الشقة

حسين : ولازمته ايه افرشيها انتى وخلاص ليه مكتب ديكور والكلام ده مش لازم يعنى

ارؤى : يابابا ما احنا اتكلمنا قبل كده فى الموضوع ده ……عشان خاطرى يابابا

حسين : خدى حد معاكى …..خدى مريم

ارؤى : مريم فى الكلية وماما رايحة تزور خالتو سناء…..ثم يعنى مش هنتاخر ساعتين زمن نروح نتفق ونرجع على طول

تخرج امل من مطبخها وهى تجفف يدها : مالكم فى ايه

حسين : بنتك اللى عايزة تخرج مع خطيبها تروح المكتب بتاع الديكور دى لوحدها من غير ما حد يكون معاها

امل : ازاى يعنى لا يا ارؤى ميصحش

ارؤى : خلاص تعالى معايا

امل : خالتك تعبانة هروح اشوفها بقالها كام يوم وهتزعل منى

ارؤى : طيب اعمل ايه …..انا هشوف ياسين او

سيف يروح معايا

حسين : وهو سيف فاضيلك يروح معاكى

ارؤى : هكلمه وخلاص يابابا……يعنى لازم عنان تسافر مع جوزها مش كانت تبقى معايا فى يوم زى ده

امل : ربنا يسعدها ويهديلها جوزها

حسين : فى حاجة ولا ايه

امل بارتباك : هاا لا ياحبيبى مفيش انا بدعيلها حرام يعنى

ارؤى : انا هكلم اخواتى سلام

اجرت اتصال بياسين ليذهب معها ولكنه رفض متحججا بعمله اتصلت بسيف وافق واخبرها انه سوف يقابلها عند المكتب بعدما ينتهى من عمله