القميص 1
ارؤى : فين ايه ياسيف ……انا استنيتك كتير مجتش ليه
سيف : انا اودام العمارة اهوو انتى فى الدور الكام
ارؤى : انا روحت يا سيف من بدرى زعلانة منك والله
سيف بشرود : معلش ياحبيبتى اسف والله انتى فى البيت
ارؤى : ايوه يحيى وصلنى وروح انت فين صوتك
ماله
سيف : ها لا ابدا مفيش انا راجع على البيت دلوقتى مش هتاخر
ركب سيارته وهو يتذكر هذه اللحظات التى لم تتعدى الثوانى اكانت حلم ام واقع هل بالفعل هى موجودة ام انها خيال لم يكن لها وجود ولكنها بالفعل موجودة رايتها انها نفس العيون نفس الملامح اى انها لم تكن خيال ولكن من هى واين هى
استقلت فرح سيارة اجرة تلهث بقوة كان احدا يجرى خلفها خرجت من شرودها على صوت السائق : هنا ياانسة
فرح : ها اه متشكرة اوى
اعطت له الاجرة وخرجت مسرعة الى منزلها وجدت والدتها ليلى تعد لهم طعام الغذاء : حبيبتى يا لولتى
ليلى : ايه اللى اخرك كده يا فرح
فرح : حبيبتى ماانتى عارفة الشغل يلا جهزى لغداء عشان هنزل كمان ساعة
ليلى : انا مش عارفة ايه الشغلانة اللى ما يعلم بيها الا ربنا دى
قبلتها سريعا : حبيبتى والله انا ببقى مبسوطة وانا بشتغل
ليلى : يارب يا حبيبتى اشوفك احلى عروسة فى الكوشة وتبطلى ۏجع القلب ده
فرح : ههههه ماشى يا لولتى بس اما ابن الحلال بس وانا هجيبه من قفاه
ليلى : يابت احترمى نفسك خشى يلا غيرى هدومك زمان بابا راجع من الشغل
قاطعهم صوت جرس الباب
اسرعت تفتح الباب لتجد عمها محمد : اهلا اهلا يا عمو حمدلله على السلامة
محمد : حبيبة عمك وحشتينى جوى يا فرح
فرح : وحضرت كمان وحشتنى اوى اتفضل
ليلى : مين يا فرح
فرح : ده عمو محمد يا ماما
اسرعت بارتداء حجابها وخرجت اليهم لاستقباله
ليلى : حمدلله على السلامة يا حاج
محمد : الله يسلمك ياام احمد كيفك وكيف الاولاد
ليلى : بخير يا حاج والله ……ازيك انت وازى اللى فى البلد
محمد : كلتهم بخير وينه كمال اخوى
ليلى : على وصول يا حج اتفضل
ماهى الا دقائق ودخل كمال ليجد اخاه الاكبر جالسا مع اسرته
حاج محمد الف حمد لله على السلامة
محمد : الله يسلمك يا خوى كيفك يا كمال
كمال : بخير يا حاج وحشتنى والله ووحشتنى البلد
محمد : عايزك فى حكاية كده يااخوى
كمال : انا تحت امرك بس نتغدى اول ونشرب الشاى ونقول كل حاجة
جلسوا سويا يحتسون الشاى بعد تناول الغداء
