كنتي هتوديني ف د.اهية 3

مش حضرتك شكّيت فيه انه ورا اللى حصلى ؟ انه ممكن يكون هو اللى أذانى ؟ ليه بئا ميكونش هو اللى اخد ابنى عشان ينتقم من عاصم فيه ؟ مراد وقف قصادها بصدمه : انتى بتقولى ايه ؟! انتى اتجننتى ؟! قسماً بالله لولا مقدّر الحاله اللى انتى فيها كويس كنت رديت عليكى !

همسه فقدت سيطرتها على اعص*ابها : ليه ؟ ما تردّ ؟! عندك ايه تقوله ؟ عندك ايه تدافع بيه عن نفسك ؟
اللوا سليم راح عليهم زعّق : بس بئا اهدى .. انتى اعص*ابك تعبانه و مش عارفه بتقولى ايه !
اهدى خلينا نشوف هنتصرف ازاى .. و انت اهدى يا مراد و خليك معايا ملكش دعوه باللى بتقوله .. هى مش عارفه تتحكم ف اعص*ابها .. اللى حصل صعب عليها !

عدّى يومين ف حالة قلق و توتر و حزن و وجع ع الكل و الكل مترقب ،
ابوها و مراد جنبها ف المستشفى و مره واحده جاه عليهم ظابط
الظابط بصّ لمراد : ممكن تتفضل معانا
مراد بعدم فهم : فى حاجه بخصوص القضيه ؟
الظابط بص للوا سليم اللى بصّ ف الارض و سكت و رجع بصّ لمراد بإتهام : لاء .. بس حضرتك مقبوض عليك !
مراد بصدمه : نعمممم ؟!!
***** ..
عند عاصم …. ماهر اتصل عليه : دى مخاطره .. خصوصا ان العين عليك و بيدوّروا عليك ف كل حته ! عاصم بشر : متقلقش محدش هيعرف يوصلّى .. ده انا عاصم الشرقاوى .. و إلا شغلى ف المخــ . ــابـرات لو معلّمنيش حاجه يبقا مكنش له لازمه ! ماهر : بردوا دى مخاطره .. خاصه ان حكايه خطف الولد دى قلبت الدنيا عليك .. مكنش له لزوم دلوقت .. كنت خرجت الاول بعدها اتصرفنا ف حكايه ابنك دى عاصم بغلّ : الولد ده يبقا ابنى على فكره .. و انا مش هسيب ابنى هنا ..
انا خارج و عارف انه معتش ليا مكان هنا و مش راجع تانى .. ف مش هسيب ابنى و ارجع ادوّر عليه ! ماهر : براحتك .. بس خد بالك عاصم : متقلقش .. و حاجتكوا ف امان لحد ما اخرج .. بعدها هنتقابل و نتكلم و نتفق و اسلّمهالكوا ماهر : تمام .. نضال معاك خطوه بخطوه و احنا عنينا عليك لو حصل اى حاجه هنتدخل و هنتصرف و اول ما توصل احنا هنكلمك عاصم بخــ,,ـــــبث : مانا عشان كده قولت مش هتفق و لا هسلّم حاجه الا اما تخرّجونى من هنا ماهر :
يبقا خلاص نتفق اما تسافر .. سلام ! ****** عند همسه ف المستشفى … مراد وقف بغضــ . ــب للظابط : انت اتجننت ؟ تقبــ,,ـــــض عليا انا ؟! بتهمة ايه بئا ان شاء الله ؟ الظابط بصّ للوا سليم و رجع بصّ لمراد بهدوء : بتهمتين مش تهمه واحده مراد بتريقه : و الله ؟ و اللى هما ايه بئا ان شاء الله ؟!
الظابط بحزم : بتهمة خطف مدام همسه بنت اللوا سليم ! و التانيه بتهمة العنــ,,ـــــف و الاعتــ,,ـــــدا عليها ! مراد بصّله بصدمه و دوّر وشه جنبه لأبوها اللى سكت تماما و كأنه يدوب استوعب الموقف .. مراد رجع بصّ للظابط تانى بغضــ . ــب و مسكه بعنــ,,ـــــف من هدومه : انت اتجننت ؟ انت عارف انت بتقول ايه ؟ فاهم كلامك ؟! الظابط نزّل ايد مراد بهدوء : و الله دى تعليما*ت جاتلى بالقبــ,,ـــــض عليك و ده قرار اتخد بناءاً على بلاغ .. مراد بغضــ . ــب :
و هو الوســ,,ـــــخ اللى اسمه عاصم لسه له عين يبلّغ عن خطفها ؟ او يتهمنى بحاجه زى دى بعد ما اتخلى عنها و سابها و هى بتمــ,,ـــــوت ! مراد رمى كلمته لمجرد انه مش قادر يقتنع باللى فهمه .. و هو ان البلاغ من أبوها !! الظابط ببرود : و الله انا بقولك بلاغ بخطف مدام همسه بنت اللوا سليم السويدى مش مرات عاصم الشرقاوى !
مراد بصّله بصدمه و كأنه تقريبا ابتدى يستوعب او رافض انه يستوعب .. بص جنبه للوا سليم بخيبة امل و صدمه و بصّ للظابط و كأنه بيأكّد على فهمه .. و الظابط بصّله بتأكيد و كأنه بيأكدله على اللى وصلُه اللوا سليم بصّ ف الارض بنظرة وجع اب على بنته و مش عارف يرد .. مش عارف يتراجع و لا يسكت و لا يكمّل و لا يعمل ايه .. مجرد انه مش عارف ياخد اى رد فعل ف دوّر وشه الناحيه التانيه و سكت ! مراد بهدوء و صدمه : تمام و انا جاى معاك !!
مراد خرج مع الظابط بهدوء تحت انظار همسه اللى كانت مش مجمّعه تقريبا اللى بيحصل و لا فاهمه حاجه .. خطف ايه و اعتــ,,ـــــدا مين ؟ و ابوها اللى بيراقب اللى بيحصل و متلخبط .. مراد بصّلهم بصدمه و ضيق و غضــ . ــب و غيظ و نفسه لو يولّع ف كل حاجه حواليه .. و قبل ما يخرج مع الظابط قاطعه صوت موبايله مراد انتبه : ايه ده ؟! مينا بورسعيد ؟! تقريبا فى اخبار جديده ! ابوها بتركيز : طب ردّ بسرعه
همسه بصّتله بقرف و حُرقه و وجع و قلق و خوف ليكون ابنها جراله حاجه .. و اتلاقت عينيها ف نظره غريبه مع مراد اللى بصّلها بوجع و دوّر وشه الناحيه التانيه ، مراد فتح موبايله بقلق : خير فى جديد ؟! حصل حاجه ! ظابط ف المينا : عاصم اتحجز ف مينا بور سعيد .. بيحاول يخرج من البلد من هناك .. هو اه كان ب أسم مختلف بس عرفناه من صورته اللى سيبتها مراد بلهفه : ااايه ؟ طب امنعوه بسرعه .. و اتحفظّوا عليه .. و حطّوا عليه حراسه مشدده لحد ما اجى ..
اوعوا يفلت منكوا و الا قسماً بالله همــ,,ـــــوتكوا كلكوا .. فاااااهم
قفل مراد بسرعه و همسه جنبه منتظرُه بلهفه ردّه .. مراد كلّم ابوها و هو باصصلها هى بنظره غريبه ، مراد بغيظ : عاصم اتقبــ,,ـــــض عليه ف مينا بورسعيد و هو خارج من البلد .. هرباااااان ! همسه بتلقائيه راحت عليه مسكت دراعه بلهفه : و ابنى ؟ ابنى معاه ؟ ابنى فيييين ؟ مراد رغم انه اتفاجئ بحركتها بس مقدرش يمنع غيظه : معاه ! و ابنك معاااه يا مدام همسه .. السؤال هنا بئا ياترى جوزك هربان ليه ؟ لأكون انا اللى مهرّبه او متفق معاه و مهربله ابنك !
مانتوا تخطّيتوا الرقم القياسى ف الاتهاما*ت ! همسه بصّت الناحيه التانيه بغضــ . ــب و سكتت ، اللوا سليم بلهفه : يلاا .. احنا مستنين ايه ؟! مستنين اما يهرب تانى بيه ؟ مراد نفخ : انا مسافرله هجيبه و اجيبلك منه الولد .. متقلقش .. خليك حضرتك مع بنتك .. اللوا سليم : بس
قاطعته همسه بغضــ . ــب : يفضل مع بنته مين ؟! انا جايه معاكوا .. انا مش هسيب ابنى .. فاهميييين .. مش هقعد هنا و اسيب ابنى اللوا سليم بقلق : انتى لسه تعبانه و حالتك مستقرتش .. و النزيف بيقف و يردّ ف اقل من ساعات .. و لو ردّ تانى هتتأذى .. كفايه عِند ارجوكى و سيبينا نتصرف احنا همسه بعصبيه : لاااء انا جايه قبلكوا ، ابوها نفخ بضيق على عِندها و هى وجّهت كلامها بغضــ . ــب لمراد : ثم ان انا اثق فيك منين اصلا عشان ائتمنك على ابنى ؟!
بصّلها مراد بغضــ . ــب و هى بصّتله بتحدى و قطع الكلام بينهم ابوها اللى راح بسرعه للباب اللوا سليم : طب يلا .. يلا يا مراد .. مش هترضى تستنى .. طالما قالت هتجى يبقا هتصمم تيجى و مش هترضى تقعد .. يلا بلاش تضييع وقت .. مراد بصّلها بغيظ و خرج و سابهم .. نزل خلّص اجراءات المستشفى و الخروج و استعد للسفر و اخدهم هى و ابوها و امها و ركبوا العربيه و مشيوا ..
عاصم اخد ورقُه و كل حاجته و ابنه و كلّم الرجاله اللى اتبعتوله عشان يوصّلوه لمكان ما هيسافر .. و فعلا اخدوه و ف مينا بور سعيد و هو بيخلّص الورق اللى رغم انه كان عاملُه ب اسم مختلف و مغيّر شكله الا انهم قدروا يتعرّفوا عليه بسهوله .. الظابط بعمليه و هو بيرجّعله ورقُه من غير ما يتختم : حضرتك ممنوع من السفر !!!! نضال كان متخفّى بالولد على بُعد من عاصم و مستنى يشوف هيعمل ايه .. و من نظره للوضع من بعيد قدر يفهم اللى حصل ..
عاصم بحركه خفيّه بصّله بنظره مفهومه و ثوانى و كان نضال اختفى بالولد !!! يتبع