مريم الفصول من 1-8
وهنا نزلت مريم وقربت عليهم وقطعت كلامه وقالت بدموع:استنى ياباسل…بوصى ياناهد هانم..انا عارفه كويس اوى انا فى نظرك عامله ازاى. ناهد بصتلها باستحقار. مريم:وعارفه كمان انا اد ايه تقيله عليكى ويمكن عليكو كلكو..وعارفه كمان انى من يوم م دخلت البيت ده والمشاكل فيه بتزيد مش بتقل بسببى..رغم انى مش بشارك اى حد اى حاجه فى البيت ده وبقضى ايامى كلها فى اوضتى وتقريبا محدش بيشوفنى عشان يحصل منى مشاكل. ولو كنتى فكرانى معنديش دم ولا احساس يبقى اكيد حضرتك متعرفنيش..ان كنت بستحمل كل الاهنات اللى حضرتك وجهتيهالى فى المده اللى قضيتها هنا دى..ف انا كنت بستحمل عشان باسل..عشانه هو وبس.
انا حبيته واتمنيت اديله السعاده..بس للاسف ربنا حرمنى من الامنيه دى حرمنى من انى اسعده. وبصت ل باسل ودموعها نزلت من عيونها وقالتله:وانا مقدرش اضيعلك حياتك وعمرك زى م والدتك قالت..عشان كده ياباسل انا بقولك قدام عيلتك كلها دلوقتى..طلقنى ياباسل. وسابتهم وطلعت جرى على الاوضه…باسل وقف مصدوم ومش مستوعب كل اللى حصل فى اليوم ده اساسا ونفسه يطلع حلم ويفوق منه. اما ناهد وقفت مبتسمه وتنهدت بانتصار وفى بالها:المسرحيه الجميله بتاعتى اول مشهد فيها تم زى م كنت عايزه..هههه ويمكن افضل ههههههههه.
اما يارا بصت لاخوه بحنان ممزوج باشفاق على الحاله اللى هو فيها. وجلال باصص ل ناهد بغضــ . ــب ولوم. باسل سابهم وطلع جرى على الاوضه. وبعد م طلع. يارا بدموع:ليه كد ياماما..حرام عليكى انا ماكنتش متخيله ابدا انك ممكن تاذى مشاعرها بالشكل ده..وكمان مش هى لوحدها انتى اذيتى باسل كمان. ناهد:اسكتى يابنت.. انتى مش فاهمه حاجه. جلال:مش فاهمه ايه يا ناهد هانم..مش فاهمه ايه بس..انا بس هسالك سؤال دلوقتى وجاوبى عليه بصراحه…انتى دلوقتى مبسوطه؟؟
ناهد بابتسامه عريضه:جدااااا ياجلال. جلال:روحى الله يسامحك ياشيخه..خربتى بيت ابنك. وسابها ومشى. ناهد بضحك:ههههههههه ده انا كده رجعت ابنى زى الاول ياجلال..باسل رجع زى زمان. يارا بصتلها بحزن وسابتها وطلعت اوضتها. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
اما باسل طلع الاوضه ودخل لقا مريم غيرت هدومها اللى كانت لبساها ولبست الهدوم اللى جت بيها اول مره فى البيت ده. باسل قرب عليها وقالها وانفاسه متسارعه:روما..حبيبتى انتى بتعملى ايه؟؟ مريم بدموع:همشى. باسل:تمشى تروحى فين؟؟انتى بجد ممكن تسيبينى هاهون عليكى ياروما؟؟ مريم:انا لازم اسيبك ياباسل..وانت لازم تنسانى ولازم تتجوز عشان تجيب اولاد انا مش هعرف اسعدك. باسل مسك ايدها جامد وقالها:ده انتى سر سعادتى ياروما..ازاى بقى بتقولى مش هتعرفى تسعدينى انا بحبك مقدرش اعيش منغيرك..مجرد الفكره انك ممكن تسيبينى بتقــ . ـــتلنى لالالا انا مستحيل هعرف اعيش منغيرك.
