مريم الفصول الاخيرة
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… فى اليوم التالى..مع دقات ساعة المغارب. خرج فارس من المستشفى برفقة اصدقائه..بس هو لسا دراعه متجبس ف طلب من طارق يوديه النادى يقابل يارا..وراح فعلا هناك وطارق سابهم وقعد فى ترابيزه تانيه. يارا:حمدلله على سلامتك. فارس بحب:الله يسلمك..وحشتينى. يارا بكسوف:وانت كمان..بس انت ليه خلينا نتقابل فى النادى..انا كرهته من ساعة حـ .ــادثتك. فارس:لا كده انا هزعل منك. يارا:ليه؟؟ فارس:لان ده اول مكان اتقبلنا فيه انتى ناسيه. يارا بابتسامه:ياريت متفكرنيش..لانى اليوم ده انا كنت مش طايقاك كنت غلس اوى..هو انا هنسى لما قولتلى انتى عميا.
فارس:ههههههههههههههه يااااه لسه شايلاهالى ده انتى قلبك اسود اوى. يارا:طيب م علينا..انت هتيجى تخطبنى امتى؟؟ فارس:انا كل يوم بفكر هاجى اخطبك ازاى..بس خايف ليكون اخوكى لسا فاكرنى. يارا:هو انت قابلته لما سـ,ـرقت الفلوس؟؟ فارس:اه..بس كنت مغير شكلى شويه..بس خايف بقى ليكون اخوكى عنده دقت ملاحظه ويكشفنى. يارا:لا متخافش وبعدين انا هتجوزك يعنى هتجوزك..انت فاهم. فارس:لا يايارا عيب متقوليش كده تانى..انا مرضاش انك تخرجى عن طوع اهلك وتخساريهم بسببى. يارا بنفاذ صبر:حيرتنى معاك..شويه تقولى كده وشويه تقولى هتجوزك..انت بتلعب بيا كده يافارس.
فارس:انتى فكرانى كده..انا م قولتش انى هاسيبك انا قولت نتجوز برضا اهلك. يارا:طيب لو م وافقوش يافارس هتعمل ايه؟؟ فارس:صدقينى هعمل المستحيل وهتكونى ليا ومراتى فى الاخر وقدام الناس كلها..ثقى فيا يايارا ومتقلقيش. ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
اما فى القصر عند مريم. الداده جبتلها الاكل عشان تتعشا. مريم بقلق:لا لاء. الداده:يابنتى صدقينى محدش عمل الاكل غيرى..محدش حط فى حاجه. مريم بدموع:مش عايزه اكل تانى فى البيت ده..انا كرهت الاكل وكرهت نفسى وكرهت كل حاجه. الداده بصتلها باشفاق..وهنا دخل باسل. الداده:الحمدلله يابنى انك جيت. باسل بقلق:فى ايه ياداده؟؟ الداده:الست مريم مش عايزه تاكل. باسل:ليه ياروما؟؟ مريم بصت للداده ومش عارفه تقول ايه..وزى م تكون بتقولها جاوبى عنى. الداده:اصل..البرد يابنى لسا مخرجش منها يعنى تلاقيها ملهاش نفس كده.
