شمس ج4

مرت دقائق قبل ان يقرر ذلك الأخير الإفصاح عما يجول بخاطره فقال بعبوس شمس انتى متأكده من اللى عاوزه تعمليه ده شمس بإبتسامه مطمأنه وهى تزيد من احتضان ساعده وأستنشاق عطره متأخر اوى السؤال ده ياأستاذ بس للمره العاشره بقولك اه متأكده جدا جدا جدا .. مصطفى ولازال العبوس يملأ وجهه بصراحه انا بقى مش موافق ومش متطمن كمان للموضوع ده انا بقول نلف ونرجع ..

حاولت شمس إقناعه قائله بهدوء بعد ان اعتدلت فى جلستها مصطفى حبيبى قلقان ليه بس .. لو عليا انا بجد كل اللى يهمنى تحقق حلمك .. وبعدين هو انا وانت ايه بقى مش واحد .. ولو فكرنا فى الموضوع بالعقل .. انهى احسن !! الروايه تتنشر بأسم اى حد فينا ولا تفضل مرميه فى الدرج ! مصطفى وقد بدا عليه علامات الإقتناع انا عارف ان ده الحل الاحسن بس ضميرى مش مطاوعنى ..انا كده ببقى بغش الناس وبخدعهم .

صمتت شمس قليلا قبل ان تقول بعد تفكير طويل طب انا عندى اقتراح نظر مصطفى الى ساعته قبل ان يجيبها بآليه كمن لايستمع ياريت يبقى فى حل ..قولى شمس بحماس ايه رأيك لما نوصل احاول انا تانى مع اللى اسمها لينا دى واقنعها انه يتكتب اسمنا احنا الاتنين .. يمكن لما تلاقى الإصرار ده مننا توافق .. انقبض وجه مصطفى وعبست ملامحه وهو يقول ماأنا حاولت معاها وموافقتش .. مش هنعيد ونزيد فى حاجه اتكلمنا فيها قبل كده ..

ظهرت علامات التفاؤل على وجه شمس وملأت الابتسامه وجهها وهى تقول نحاول تانى ياحبيبى — احنا مش خسرانين حاجه تصاعدت كلمات مصطفى بعصبيه غير مبرره قائلا لا انا شايف اننا نروح البيت اكرملنا .. هتصل ألغى الميعاد .. لكنه مالبث ان تدارك كلماته قائلا بلطف ياحبيبتى أفهمينى .. انا مش عاوز أسببلك إحراج او هى ممكن تقول حاجه تضايقك شمس بتصميم وانا هعرف أرد عليها كويس ..انت الظاهر عليك لسه متعرفش مراتك .. احنا فى موقف قوه مش هى .. خاېف من ايه بقى ..

مصطفى بعصبيه ايه خاېف دى هو احنا داخلين ح.رب .. المقابله دى كده كلها ملهاش فايده وانا مش عاوز اتعامل مع اللى اسمها لينا دى من الاساس .. شمس بشك هو فى ايه يامصطفى انت من امبارح وانت مش عاوزنى اروح معاك .. وعمل تتحجج بحاجات غريبه . ودلوقتى عاوزنا نروح بعد ماخلاص قربنا نوصل ..انت مخبى عليا ايه مش عاوزنى اعرفه حاول مصطفى ضبط اعصابه ليخرج صوته هادئا وهو يقول هكون مخبى ايه انتى بردو الشك اللى جواكى زى ماهو .. لو انتى جايه تراقبينى يبقى نروح البيت احسن انا متعودتش على الاسلوب ده .