شمس ج5
ألقى برأسه من جديد داخل أحض.انها قبل ان يجيبها ده اللى باين على الوش بس للأسف ياشمس انا حاسس انى برجع لورا مش بتقدم خطوه واحده لقدام .. لم تستطيع فهم مقصده فربتت على رأسه متسائله ليه بس بتقول كده أعتدل مصطفى فى جلسته مستندا برأسه على كفيه بعد أن أتكأ بذراعه على ساقيه موجها نظراته أرضا وهو يقول مش أنا اللى بقول السوق هو اللى بيقول .. ثم أضاف مستطردا بعدما أحس بيدها تربت على ظهره
للأسف مبيعات رواياتى بتتراجع وده لأنى أنشغلت بالفيلم واهملت الكتابه والجروب والفانز غير إنى معنديش أى جديد أنزل بيه المعرض اللى بعد كام شهر .. شمس مطمأنه طيب لسه فى وقت ابدأ أكتب هز مصطفى رأسه نافيا وهو يقول مش قادر ياشمس مش عارف أركز ومفيش فى دماغى أى فكره جديدة ممكن تحمسنى للكتابه .. شمس ببساطه خلاص ياحبيبى مش لازم تنزل معرض السنادى رفع مصطفى رأسها إليه بعدم تصديق معاتبا وكأنها تلفظت بما يحرم عليها قوله
إيه اللى انتى بتقوليه ده أنا كده بدمر أسمى بإيدى حاولت تهدأته قائله بتشجيع متكبرش الموضوع أوى كده وفيها إيه يعنى لما متنزلش معرض والمعرض اللى بعديه تك.سر الدنيا زى عادتك أنا مش عاوزاك تستعجل وتكتب حاجه انت مش متحمسلها أو مش راضى عنها .. أراح مصطفى جسده على الأريكه من جديد قبل ان يتمتم بصوت مسموع واضح وكأنه يحدث نفسه حقيقى مش عارف اعمل إيه معقول بعد اللى وصلت ليه ده وأرجع تانى لنقطه الصفر أنا لو منزلتش حاجه السنادى الناس هتنسانى وأسم مصطفى أبو حجر ده هيتمحى ..
شمس بعدم إقتناع ياحبيبى إيه اللى انت بتقوله ده ينسوك ازاى ! مسح مصطفى على وجهه بتوتر قائلا دار النشر عماله تتصل وتزن على الروايه الجديده مش عارف اقولهم ايه بقى أنا مصطفى أبو حجر اللى عمرى ماأعتذرت سنه واحده عن المعرض أتحط فى موقف زى ده مش قادر أنطق جمله إنى مكتبتش حاجه حاسس نفسى زى التلميذ الفاشل اللى معملش الواجب أو اللى مش مستعد للإمتحان .. تنهدت شمس بحزن متسائلة طب والحل دلوقتى
هز مصطفى رأسه قائلا أثناء حملقته فى الفراغ مش عارف حقيقى مش عارف ظهرت علامات الخيبه على وجه شمس وهى تقول وأنا اللى كنت عاوزه أطلب منك تشوفلى دار نشر تنشرلى روايتى بعد ماخلصتها الأيام اللى فاتت .. ابتسم مصطفى بحماس قائلا انا فعلا كنت هعمل كده من غير ماتطلبى خصوصا بعد ماقريتها فعلا فكرتها مختلفه وأسلوبك أتطور جدا فى المده الصغيرة دى .. ثم أضاف مستطردا كان نفسى أنا وأنتى نكون فى معرض واحد السنادى ..
